Pluk de dag(en)

Omdat ik op 2 april 2018 65 jaar word, hetgeen toch wel een redelijk bijzondere dag is, had ik het idee opgevat om de (klein)kinderen mee naar Essen in België uit lunchen te nemen.

Verder leek het me leuk om dan daar een foto te laten maken, waar we allemaal op staan, als aandenken. Helaas blijken Diana en Nick volgende week naar Portugal te vertrekken, waarop ik in overleg met Jamie en Mike, uitkom op de zaterdag ná mijn verjaardag, niet wetende dat het zo snel slechter met Marijke haar gezondheid zou gaan.

Diana en Nick willen vandaag komen en dan ons mee uit lunchen nemen. Uiteindelijk spreken de kinderen onderling af, dat ze allemaal naar Bergen op Zoom komen, waarbij er een soort van overlap zit tussen vertrek van Diana en Nick en de aankomst van Jamie en Mike. Op deze manier is het voor Marijke minder druk en daarmee minder belastend.

Diana stuurt een appje dat we om 11:30 uur verwacht worden bij The Old Bakery. Met de gehandicapten parkeerkaart van Marijke, kunnen we voor de deur parkeren en dat is, mede omdat het gesneeuwd heeft, heel plezierig.

IMG_2811

We hebben net wat te drinken besteld, als de (klein)kinderen binnen komen.

IMG_2812IMG_2814

Uiteraard mogen oma en opa, de kleine man zijn flesje geven.

IMG_2823 (Blurred)IMG_2819

Marijke bestelt de sandwich Old Bakery, Diana en Nick, de omelet Old Bakery en ik de omelet met zalm en brie. Dhara krijgt een tosti.

IMG_2828 (Blurred)IMG_2834

IMG_2833IMG_2831

Het smaakt allemaal heerlijk. Jammer genoeg heeft Marijke aan een paar happen al genoeg. We genieten van de (klein)kinderen en van de vers geperste sinasappels.

IMG_2835

Ik ga voor Marijke nog even snel een neusspray halen en als de kinderen hebben afgerekend, gaan we naar huis, waar we een kopje thee of koffie drinken. Niet lang daarna komen Jamie, Mike en de kinderen.

IMG_2838IMG_2839 (Blurred)

Nick maakt zich ondertussen nuttig als fotograaf (in de dop).

IMG_2844IMG_2845

Maar dat levert in elk geval ook voldoende ‘goede foto’s’ op.

IMG_2843

Als we dan uiteindelijk proberen om met behulp van een zogenaamde selfie-stick een foto te maken, krijgt iemand na onderstaande foto te hebben gezien, het briljante idee, dat we deze stick ook op een statief kunnen zetten.

IMG_2848 (Blurred)

Als ik het statief gepakt heb, blijkt dat dus een meer dan prima idee en levert het prachtige plaatjes op. Een waardevolle herinnering, weten we nu al.

IMG_2850 (Blurred)

IMG_2854 (Blurred)

Jamie geeft Kaelen nog een flesje en dan gaan Diana en Nick terug naar Amsterdam.

IMG_2871IMG_2853

Terwijl ik met Charlie op straat ga, worden er bloemen bezorgd vanuit de USA van Petra en Rick Engle. Hoe bijzonder is dat?

IMG_2855IMG_2857

En dan gaan ook Jamie en Mike met de kinderen naar huis.

Toeval bestaat niet, maar het zou me niks verbazen als later blijkt dat dit de laatste keer geweest is dat we met zijn allen bij elkaar geweest zijn.

Geplaatst in Borstkanker, DVDGuy's Blog | Getagged , , , | 3 Reacties

Pluk de dag(en)

Vanavond hebben we afgesproken met mijn collega, vriend en maatje, Ed van der Kooij en zijn vrouw Loes om een hapje te gaan eten bij Restaurant de Beren in Roosendaal.

Als wij even voor 19:00 uur aankomen, zitten Loes en Ed al op ons te wachten. Het is een warm, maar ook emotioneel moment.

IMG_2786IMG_2787

We bestellen wat te drinken en kletsen even gezellig bij. Gelukkig hoeven we niet gelijk te bestellen en hebben we voldoende tijd samen.

Omdat Marijke de laatste tijd een verminderde eetlust heeft, neemt zij op advies van Loes  2 voorgerechten in plaats van een voorgerecht en een hoofdgerecht. Wij kiezen alle drie wel voor een voorgerecht en een hoofdgerecht.

Marijke begint met de meloen met  rauwe ham, Loes en Ed nemen de garnalenkroketten en ik ga voor de pulled porc op toast.

IMG_2789IMG_2791

IMG_2792IMG_2795

Marijke neemt als hoofdgerecht de rundercarpaccio, Loes de Berenburger classic, Ed de sliptong en ik neem de gamba’s.

IMG_2793IMG_2794

Marijke neem vervolgens de notentaart als dessert. Loes gaat voor de Dame Blanche, Ed voor de Crème Brûlée en ik kies voor de Apple crumble.

IMG_2798IMG_2796

IMG_2799

We kletsen nog lekker na en als we afrekenen, is het bijna 21:30 uur. Het afscheid is, gelet op de omstandigheden, emotioneel. We hebben er alle vier onze eigen gedachtes bij.

Om nogmaals te bevestigen dat toeval niet bestaat, is het eerste nummer dat begint te spelen als we wegrijden, een nummer van een van Marijke haar favoriete zangeressen en ook de titel is veelzeggend.

IMG_2800

Geplaatst in (Uit)Eten | Getagged , | Één reactie

De bel voor de laatste ronde

Het is 9:30 uur als dr. Jager belt en ze heeft geen goed nieuws: het gezwollen been wordt veroorzaakt doordat er in de lymfklieren in de lies ook uitzaaiingen zitten en deze zorgen er voor dat de ader als het ware wordt afgeknepen, waardoor het bloed niet goed meer terug kan stromen Bedroefde emoticon.

Hoewel we natuurlijk wisten dat het een keertje zou zijn afgelopen, komt het toch wel binnen…

IMG_2778

IMG_2780IMG_2782

IMG_2779

Nadat we van de schrik zijn bekomen, geeft Marijke aan om in elk geval nog één keer de reis naar Rotterdam te maken om persoonlijk van dr. Agnes Jager afscheid te nemen.

IMG_2785

Geplaatst in Borstkanker | Een reactie plaatsen

Drukke dag in de Daniël den Hoed kliniek

Vandaag moet Marijke om 8:30 uur bloed laten prikken en dat betekent dat we om 7:30 uur gaan rijden, vandaar dat ik al om 6:15 uur met Charlie buiten loop, waarna ik aan het werk ga.

IMG_2744

Het is onderweg opvallend rustig en we zijn dan ook al om 8:20 uur bij het ziekenhuis, waar ik Marijke afzet. Het is klokslag 8:30 uur als Marijke naar binnen wordt geroepen, maar dat zal je net zien; is ze net even naar het toilet…

IMG_2745IMG_2746

Nadat bloed is afgenomen, krijgt Marijke gelijk de Zometa toegediend.

IMG_2747IMG_2748

De afspraak met dr. Jager was om 9:20 uur, maar doordat het doorlopen en spoelen wat langer duurt, zijn we uiteindelijk pas om 9:40 uur zo ver.

Dr. Jager vindt, net als de huisarts van de week, dat Marijke er vermoeid uit ziet. Ze vindt ook dat Marijke instabiel loopt. Hoewel de bloedwaardes goed zijn, wil ze geen chemo geven omdat ze vindt dat het klinisch beeld dat Marijke laat zien, niet goed is. Marijke is ook wat afgevallen en heeft een verminderde eetlust.

Dr. Jager kent Marijke als een krachtig doorzetter en dat is er inderdaad ondertussen vanaf. Ze wil nog gaan overleggen met de neuroloog en ze wil een CT-scan laten maken. Er zal dan een nieuwe afspraak gemaakt worden om de uitslag en het vervolgtraject te bespreken.

Marijke moet bij het behandelcentrum opnieuw bloed laten afnemen, zodat bepaald kan worden hoe de markers in het bloed op dit moment zijn. De verpleegkundige belt voor de zekerheid nog even met dr. Jager omdat er vanochtend al bloed is afgenomen.

IMG_2751IMG_2752

IMG_2749

Als ik bij Balie B kom, blijken ze daar geregeld te hebben dat Marijke direct een CT-scan kan laten maken en dr. Jager probeert dan vanmiddag nog op de uitslag te reageren. We melden ons dus op  de afdeling Radiologie.

IMG_2753IMG_2755

Het is inmiddels 11:45 uur en we besluiten, in afwachting van de uitslag, om samen een broodje te gaan eten. We kiezen beiden voor een broodje zalm/gekookt ei en dat blijkt een meer dan prima keuze te zijn.

IMG_2756IMG_2762

Omdat Charlie alleen thuis is en hij ook niet in zijn beste doen is, willen we hem niet nodeloos alleen laten en ik meld bij Balie B dat we naar huis gaan en dat dr. Jager mij dan eventueel kan bellen voor de uitslag. Mocht zij vandaag niet meer bellen, horen we ongetwijfeld morgen of en wanneer we naar Rotterdam moeten komen.

Als we thuis komen, laat ik Charlie uit en dan ga ik snel weer aan het werk. Het blijft fijn dat ik mijn uren en werkzaamheden zo kan indelen dat ik elke keer mee kan naar het ziekenhuis.

Geplaatst in Borstkanker | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Kommer en kwel in huize Vorstermans

Ik loop al weer vroeg met Charlie buiten.

IMG_2717

Omdat Marijke maar niet van haar benauwdheid afkomt en het bloedonderzoek vorige week niks heeft opgeleverd, maakt ze toch weer een afspraak bij de huisarts, waar we om 16:30 uur terecht kunnen.

IMG_2735IMG_2736

Het valt dr. Dingelstad op dat Marijke er inderdaad zeer vermoeid uit ziet. We spreken even over waar ze tegen aanloopt en hoewel hij er weinig van verwacht, maakt hij ter plekke een afspraak voor een bezoek aan de KNO-arts en na enig aandringen van zijn kant, kant zij maandag 19 maart 2018 al om 9:35 uur terecht.

Omdat onze grote lieve vriend Charlie het ook heel moeilijk heeft en we niet verwachten dat hij nog erg lang te leven heeft, maak ik een aantal foto’s van hem.

IMG_2720 

IMG_2721IMG_2724IMG_2725

Geplaatst in Borstkanker, DVDGuy's Blog | Getagged , | Een reactie plaatsen

Pluk de dag (nu het nog kan)

Het is vandaag prima weer en Marijke voelt zich vergeleken met de afgelopen dagen, een stuk beter en we besluiten om bij de Bourgondiër te gaan lunchen.

IMG_2689IMG_2691

Marijke besteld een ijsthee en ik ga voor een Leffe Dubbel. Als lunch kiest Marijke voor een bruin broodje rosbief.

IMG_2693

Ik kies voor een broodje Gyros met een knoflook- en een extra pittige saus.

IMG_2696

Het smaakt zoals we gewend zijn, weer erg lekker.

Geplaatst in (Uit)Eten, Borstkanker | Getagged | Een reactie plaatsen

Another day in paradise

Marijke heeft om 9:00 uur een afspraak in het ziekenhuis en zo loop ik om 7:00 uur met Charlie buiten.

IMG_2673

Het is bijzonder rustig en we zijn keurig op tijd en net nadat ik de auto heb weg gezet en bij het behandelcentrum binnenloop, wordt Marijke naar binnen geroepen. Omdat er geen bloed geprikt hoeft te worden, heeft Marijke al gebeld met de vraag om de chemo vast klaar te maken; scheelt weer tijd…

IMG_2677IMG_2678

IMG_2682IMG_2683

Al met al zijn we rond de middag weer thuis, waar ik gelijk aan het werk ga.

IMG_2685

Geplaatst in Borstkanker | Een reactie plaatsen

Samen alleen…

Alleen

Geplaatst in Borstkanker, Gedachten | Één reactie

“Ik weet het niet meer…..”

“Wat zocht ik nu ook weer?”. “Oh, daar komt hij weer aan en die gaat natuurlijk vragen wat ik zoek en ik weet het niet meer”. “Was het soms mijn bril?”. “Lastig hoor, helemaal  als hij er zich ook mee gaat bemoeien”. “Ik kan er toch ook niks aan doen?”. “Laat mij nou mijn gang maar gaan, dan vind ik het uiteindelijk wel”. “Oh, ik weet het weer, ik wilde die zwarte broek  die ik pas gekocht had pakken”. “Je hoeft echt niet in die kast te kijken, dat heb ik al meerdere keren gedaan en daar ligt hij echt niet”. “Hij gaat, eigenwijs als hij is, toch in die kast  zoeken en verdomd, hij heeft hem binnen een paar seconden gevonden…..”.

woman-641528

“Weet jij hoe het komt dat mijn iPad het niet meer doet?”. “Oeps, ik had hem achterste voren”. “Gelukkig werd hij niet boos op me”. “Ik vind het zo vervelend hem iets te vragen, hij denkt dat ik achterlijk ben of zo”. “Ik mag van hem ook al geen auto meer rijden, terwijl ik dat best nog wel kan”. “Het lijkt wel of ik niks zelf meer mag beslissen, ik ben niet gek hoor!”.

“Hij wil ook mijn medicatie regelen, maar dat kan ik zelf wel”. “Ik heb overal medicijnen liggen en het is wat lastig om te zien wat nu 5 of 10 mg is”. “Waarom mag ik niet 3 of 4 doosjes tegelijk open maken?”. “Jij denkt geloof ik, dat ik gek ben…”.

medications-257295

“Het lukt mij niet een herhaalrecept via internet te regelen”. “Kun jij me even helpen?”. “Ik moet pijnstillers en slaaptabletten hebben”. “Waarom lukt het jou wel en mij niet?”. “Ik snap er niks van?”. “Heb ik nog 30 slaaptabletten?”. “Ze waren echt op hoor, dat weet ik zeker”.

“Hoezo wil je weten wat ik bij de wasmachine doe?”. “Ik wil dat hij extra centrifugeert”. “Ik kan dat echt zelf wel hoor”. “Ik deed de was al lang voordat jij dat ging doen”. “Hoezo start de wasmachine met water pompen?”. “Ik wilde centrifugeren, dan zal jij er net wel aan gezeten hebben, waardoor hij nu een verkeerd programma heeft gestart”. “Laat mij toch, ik ben niet  achterlijk, al denk jij van wel”.

notes-1870746

“Ik schrijf het gewoon op, dan kan ik het niet vergeten”. “Waar heb ik mijn notitieblok gelaten?”. “Hé, nu kan ik mijn pen niet vinden”. “Oh, daar is mijn notitieblok en gelukkig… ook mijn pen”. “Wat wilde ik nu ook al weer opschrijven?”.

“Ik ga zo boodschappen doen, ga je mee?”. “Wat zeg je?”. “Of ik een boodschappenlijstje heb?”. “Natuurlijk heb ik dat, ik ben niet achterlijk of zo”. “Heb jij mijn boodschappenlijstje soms?”. “Ik kan het niet vinden, misschien is het uit mijn zak gevallen?”.

“Vorige week lag hier in dit koelvak, het vlees voor de hond en nu liggen er alleen maar diepvriesmaaltijden”. “Hoezo sta ik voor het verkeerde koelvak?”. “Ik kom hier elke week en weet heus wel waar ik wat kan vinden”. “Jij denkt echt dat ik achterlijk ben of zo…”.

Ik ben er voor jou

Zo maar een paar zinnen, die het verhaal kunnen zijn van iemand die vergeetachtig wordt van ouderdom of die aan het dementeren is. Het zou ook zo maar het verhaal kunnen zijn van iemand waar de kanker is uitgezaaid naar de hersenen.

Het zou zo maar Marijke haar verhaal kunnen zijn…..

Geplaatst in Borstkanker, Gedachten | Getagged , | 4 Reacties

Bloedafname met hobbels

Als ik om 7:15 uur met Charlie buiten loop, komt net de zon op.

IMG_2641

Marijke voelt zich nog niet veel beter dan gisteren en als ze uiteindelijk na lang aandringen de huisarts belt, mag ze gelijk om 8:00 uur komen.

Dr. Dingelstad hoort het verhaal aan en wil een aantal mogelijke oorzaken uitsluiten en hij wil om die reden bloed laten prikken. Omdat Marijke een PAC heeft, kan dat niet zo maar bij een of ander lab. Dr. Dingelstad pleegt een aantal telefoontjes, maar als dat niet direct een oplossing oplevert, spreken we af dat hij, zodra meer bekend is, even telefonisch contact opneemt.

Hij belt net na de middag om te zeggen dat de PAC aangeprikt kan worden op de Spoedeisende Hulp en zo zitten we om 14:00 uur in het Bravis Ziekenhuis, waar 2 buisjes bloed worden afgenomen.

IMG_2648IMG_2650

Over de uitslag zullen we later telefonisch worden geïnformeerd.

Geplaatst in Borstkanker | Getagged , | Een reactie plaatsen