Auteur: DVDGuy

Meestal gaat het goed, maar soms gaat het goed fout!

Marijke moet vandaag om 8:00 uur in de Daniël den Hoed kliniek zijn voor een CT-scan en dus zijn we vroeg op pad; voordeel is dat we vandaag de zon kunnen zien opkomen en dat levert, ook al is deze maar met de iPhone gemaakt, toch een mooi plaatje op.

IMG_1237

Er is nog helemaal niemand bij het behandelcentrum als we daar aan komen, maar om 8:20 uur wordt Marijke aangeprikt en daarna kunnen we naar de afdeling Radiologie, waar Marijke 2 plastic bekers water moet opdrinken, voordat de contrastvloeistof wordt ingespoten.

IMG_1241IMG_1245

De verpleegkundige is een wat oudere dame, die moeite heeft met Marijke haar naam, hetgeen mij de opmerking ontlokt dat ik hoop dat ze Marijke’s benen er niet per ongeluk afhalen Knipogende emoticon.

Als Marijke naar binnen mag, beantwoord ik wat werkmail en dan besef ik in eens dat ze veel langer binnen blijft dan gebruikelijk en dan gaat de schuifdeur open en wordt ik verzocht even naar binnen te komen.

Bij het inspuiten van de contrastvloeistof is waarschijnlijk te veel druk uitgeoefend, waardoor de naald is losgeschoten en de vloeistof onderhuids terecht is gekomen; er wordt nu gewacht op een arts met betrekking tot de vraag “hoe nu verder?”. Soms blijkt een voorgevoel bewaarheid te worden Bedroefde emoticon.

       IMG_1247                IMG_1249

De arts vindt de verkleuring niet goed en de plek is ook gezwollen en zij regelt een warm compres en Marijke moet hier een uur blijven om te zien of de zwelling en de verkleuring afnemen.

IMG_1250        IMG_1251

Het is 10:00 uur als de Radiologe van mening is dat het er nu wel beter uit ziet; zij geeft haar telefoonnummer en Marijke mag, ook in het weekend bellen, als zij van mening is dat het niet goed gaat.

We gaan terug naar de behandelkamer, waar Marijke gespoeld wordt en er gelijk in de computer een melding wordt gemaakt van het ongeval.

IMG_1252        IMG_1253

Omdat Marijke al een aantal weken vreselijke last heeft van haar linker oog, is zij via de huisarts bij een oogarts gekomen, maar zij maakt er wel even melding van bij Paola, die het vervolgens kort sluit met Agnes Jager, de oncologe.

‘s Middags belt Agnes Jager dat ze contact heeft gehad met de neuroloog en dat die haar wel wil zien, maar dat kan ok na de vakantie. Omdat we op 19 oktober een afspraak hebben bij Agnes Jager, probeert zij of de afspraak bij de neuroloog ook op die dag gepland kan worden. Ze wenst ons een fijne vakantie.

Afscheidsreceptie vanwege pensionering

Vandaag is dan echt de laatste dag dat Marijke bij de Gemeente Bergen op Zoom is en dat voelt voor haar best wel raar.

IMG_1265

Collega Els Wedding heeft de organisatie op zich genomen en Marijke heeft, naast een aantal (oud)collega’s, ook wat vrienden uitgenodigd.

Het is 15:30 uur, als Marijke voor de laatste keer de trappen van het stadskantoor oploopt.

IMG_1165

We worden ontvangen met koffie en gebak en niet lang daarna schuiven Jamie en Mike aan, die ruim 2 uur hebben moeten rijden om hier bij te kunnen zijn. Nick en Diana kunnen er helaas niet bij zijn omdat Nick vanmiddag verplichtingen heeft bij Shell.

IMG_1166

Om klokslag 16:00 uur komen de eerste genodigden en dat blijkt het begin van een enorme stroom Knipogende emoticon.

IMG_1167IMG_1168

IMG_1170IMG_1171

Er heeft helaas een aantal goede collega’s moeten afzeggen omdat ze verplichtingen hadden buiten Bergen op Zoom, maar de opkomst is geweldig en er wordt wat afgezoend Knipogende emoticon.

        IMG_1173        IMG_1176

IMG_1179

Ook de Gemeentesecretaris, Lydia Spindler komt langs met een cadeau namens de Gemeente en zij heeft een persoonlijke kaart bij zich van de Burgemeester, Frank Petter.

Ook Marijke’s oude bazen, Cees Keijzer en Jesse Tetterode geven acte de presence.

IMG_1182IMG_1178

IMG_1185IMG_1186

De collega’s van de Borstkanker Vereniging Nederland, afdeling Roosendaal zijn ook gekomen.

IMG_1189

IMG_1190IMG_1192

Dan zie ik in de rij wachtenden, Marijke’s collega James en ik vertel hem dat ik elke keer als ik een Saab cabrio zie, aan hem moet denken; hij vindt dat wel leuk, want hij had “vroeger” een Saab cabrio. Ook oud-collega, Cathy, die zelf al met pensioen is, heeft de moeite genomen om te komen. Een andere dierbare collega, Petra is er ook.

IMG_1193IMG_1195

IMG_1201

IMG_1202         IMG_1206

Anne-Marie Vrijenhoek, hoofd van de afdeling Stedelijke Ontwikkeling, zou vandaag niet komen, want ze zou met wethouder Ton Linsse mosselen gaan eten in Zeeland, maar de wethouder is inmiddels ontslagen en daarom kon Anne-Marie er toch nog bij zijn; zij liet nog wel even doorschemeren op Facebook regelmatig onze belevenissen te volgen.

IMG_1207IMG_1211

IMG_1213IMG_1214

Dan neemt Marijke’s huidige leidinggevende, Heidy van Blitterswijk, het woord en volgt een speech, waarbij Marijke tranen in haar ogen krijgt, als haar inmiddels overleden collega’s Lisa en Theeuw ter sprake komen en ik krijg tranen in mijn ogen als ik hoor hoe zeer Marijke gewaardeerd wordt, waarbij zij nog eens extra geroemd wordt voor het altijd klaar staan voor anderen, ondanks dat ze het zelf niet makkelijk heeft.

En dan wordt ik ook nog even genoemd, als zijnde haar steun en toeverlaat, die wel erg romantisch is en Marijke altijd weer weet te verrassen, wat onmiddellijk een aantal reacties uit de zaal ontlokt Emoticon die tong uitsteekt Knipogende emoticon.

Marijke bedankt alle aanwezigen voor de lieve woorden en cadeaus en kunnen we nog even gezellig nagenieten, voor we even na 18:00 uur bij de auto zijn.

IMG_1212IMG_1215

Thuis gekomen blijkt pas hoe veel prachtige cadeaus Marijke heeft gekregen, met als hoogtepunt een cursus aquarelleren bij Sjoerd van de Boom.

IMG_1256IMG_1257 

IMG_1263   IMG_1255IMG_1264

IMG_1258

IMG_1226

We gaan tot slot met Vera en Rene om 19:00 uur bij De Hemel gezellig een hapje eten.

IMG_1217IMG_1219

Wij nemen allebei de zalm, die op 3 manieren bereid is; mouse, tartaar en gebakken.

IMG_1223IMG_1224

Marijke neemt de Diamanthaas en ik neem de Truffelrisotto en het smaakt allemaal weer fantastisch.

IMG_1229IMG_1228

We sluiten af met de Tiramisu en dan loopt het al tegen 22:00 uur.

IMG_1221

Het was een fantastisch afscheid, maar dat heeft ze, zo heb ik inmiddels van haar (ex)collega’s begrepen, ook helemaal verdiend.

Borst vooruit

Op verzoek van Paola Veenstra, een van de oncologische verpleegkundigen van de Daniël den Hoed Kliniek, heeft Marijke ook een artikel geschreven voor het boek “Borst vooruit”, een boek door en voor vrouwen met borstkanker.

Op vrijdag 2 oktober 2015 vindt de feestelijke presentatie plaats in het Erasmus Paviljoen in Rotterdam, waar de vrouw van Burgemeester Aboutaleb, het eerste exemplaar zal uitreiken.

Wij kunnen er zelf helaas net bij zijn en krijgen het boek thuis gestuurd.

IMG_1139

Een aantal weken geleden zijn er door Mirjam Letsch foto’s gemaakt voor het boek en zij heeft deze foto van ons uitgekozen omdat deze foto zo duidelijk vol emoties zit. Wij zijn zelf ook erg blij met het resultaat.

Marijke en Ruud

Na de presentatie van het boek, krijgen wij alle foto’s die tijdens de fotoshoot gemaakt zijn.

De Harde Kern op stap in Bergen op Zoom

De laatste keer dat we met de Harde Kern, een groep (oud)collega’s van Tredin en de vrouwen, op stap waren, zijn we in ‘s Hertogenbosch geweest en vandaag was het onze beurt om een en ander te organiseren.

We starten vandaag om 14:30 uur in Het Zwijnshoofd met een drankje, waarna we een rondleiding door de Grebbe zullen gaan krijgen.

IMG_0999IMG_1001

Daarna krijgen we een klein zaaltje iets te horen over de geschiedenis van de Grebbe, die al ergens rond 1150 is gestart. Een flink deel van de geschiedenis van Bergen op Zoom vanaf tot aan vandaag, is hier af te lezen.

IMG_1006        IMG_1008

        IMG_1010         IMG_1012

Dan gaan we naar buiten, waar we in de Morgenstraat even letterlijk stil staan bij de plek waar ‘t Sjagerijn begraven ligt, waarna we rechtsaf de Onze Lievevrouwenstraat inlopen. De gevangenepoort is recentelijk gerestaureerd en weer toegankelijk voor het publiek, maar staat vandaag niet op ons programma.

 P1020634-kleiner         IMG_1014

IMG_1015

Voor de poort slaan we rechtsaf de Gevangenpoortstraat in en daar bevindt zich de ingang naar de Grebbe, dat tot aan het Beursplein voor publiek toegankelijk.

        IMG_1026               IMG_1025

De eerste aanblik is al indrukwekkend. We staan hier onder De Hemel, het restaurant, waar we vanavond zullen gaan eten. Dit was vroeger een drukkerij en vanwege de zware machines die daar gebruikt werden, zijn verstevigingsbalken aangebracht.

IMG_1030

IMG_1031IMG_1036

Er zijn nog stukjes kademuur  van zogenaamd gobertangesteen; de eerste 13e eeuwse kantversterking van het toen nog geheel open (en schone) water. Daar bovenop zijn later de zijden verhoogd, hetzij als afscheidingsmuurtje, hetzij als aanzet voor de overkluizing. Deze overkluizing is vaak per perceel apart aangepakt en anders gebouwd. Er zijn dan ook heel veel boogjes zichtbaar op de plekken waar weer een nieuw stukje van het gewelf begint. In die overkluizing zijn diverse soorten openingen aanwezig; in het verleden werd het afvalwater via een soort uitloop zó in de Grebbe gestort. Van latere datum zijn de aardewerken gresbuizen, toen huizen van waterspoeltoiletten werden voorzien.

IMG_1041

Dan komen we onder de plek waar ‘t Sjagerijn begraven licht. Omdat de gesloten buis in het verleden omhoog is gekomen, heeft met deze met stalen binders vast gezet en beton gestort.

        IMG_1040       IMG_1043

IMG_1044       IMG_1046

Het is uiteindelijk 16:20 uur als we achter de Markiezenhof, bij de beeldentuin naar buiten komen. Het was een leuke en leerzame rondleiding.

Als we op het Beursplein op het terras willen gaan zitten, blijkt daar een band op te treden, waardoor je elkaar nauwelijks kunt verstaan, waarop we besluiten naar de grote markt te lopen, waar Peter zijn impressie van Anton van Duinkerken doet.

IMG_1049IMG_1051

Omdat het bij de Bourgondiër niet mogelijk is om met zijn 10-en op het terras te zitten, komen we uiteindelijk terecht op het terras van Wijn en Zo. Dit blijkt vorig jaar geopend te zijn door een medewerker van Philip Morris, die in 2013 ontslagen is.

IMG_1052IMG_1053

IMG_1055IMG_1054

Blijkt ook hier dat er opgetreden wordt; het blijkt te gaan om het Bergs Blaaskapellenfestival, een competitie die georganiseerd is door dweilband De Leutige Krabben. Het verleidt Guda om even met een van de orkesten te verbroederen.

IMG_1059IMG_1060

We treffen het bijzonder met het weer en genieten van (sterke) verhalen van onder anderen Peter, die onze serveerster probeert een vegetarische uitsmijter te laten bezorgen, maar als dat niet kan, nemen we genoegen met een kaas- en worstplank.

IMG_1062         IMG_1063

IMG_1056

        IMG_1057                IMG_1066

IMG_1067

Het is ondertussen 18:15 uur en een aantal dames begint het wat fris te vinden en omdat er binnen eigenlijk geen plek is om met zijn allen te kunnen zitten, worden er dekens gebracht en dat is voor peter natuurlijk weer het sein om even lekker (extra) gek te doen.

IMG_1075IMG_1083

IMG_1087

Nadat we hebben afgerekend, lopen we naar restaurant de Hemel, waar we om 19:00 uur gereserveerd hebben.

        IMG_0998       IMG_1090

IMG_1092IMG_1093

We kiezen uiteindelijk allemaal voor het 3-gangen menu. Marijke en ik hebben beiden de 3 soorten zalm als voorafje. Marijke kiest als hoofdgerecht voor het piepkuiken en ik voor de gamba’s. Marijke neemt als dessert de crème brulé en ik neem de wentelteefjes met ijs.

                               IMG_1097

IMG_1108IMG_1101

IMG_1111IMG_1112

Het smaakt allemaal voortreffelijk en het is, zoals elke keer dat we samen zijn, van begin tot het einde, een feestje.

IMG_1117IMG_1113

IMG_1136

Als we afrekenen, ontstaat er nog even wat verwarring, maar dankzij de oplettendheid van Loes, komen we er uiteindelijk achter wat er is mis gegaan. Het loopt tegen 23:00 uur als we afscheid van elkaar nemen.

De volgende keer zullen Guda en Rob de organisatie op zich nemen.

(Oud)Collega’s, bedankt voor een super middag en avond.

Saitama Sushi

Een tijdje geleden zag ik een aanbieding van Social Deal, waarbij je bij Saitama Sushi in Antwerpen, voor slechts 29 euro met 2 personen, vers gemaakte sushi kon eten; dat kon ik natuurlijk niet laten lopen en gisteravond was het dan zo ver.

We vertrekken om 17:30 uur uit Bergen op Zoom en komen zonder problemen een half uurtje later aan bij de Schelde, waar we de auto parkeren op slechts een paar honderd meter van het restaurant.

Hoe de kwaliteit van het eten is, kun je vaak aan de buitenkant niet zien. Laten we hopen dat het niet tegen valt Knipogende emoticon.

IMG_0969

We zijn bij binnenkomst de enige, maar dat maakt ons niet uit. Marijke bestelt een wit wijntje en ik een Stella Artois.

IMG_0960        IMG_0961

We beginnen met een pittig soepje en dat smaakt voortreffelijk.

IMG_0962IMG_0957

Hierna krijgen we elk 3 kleine loempiaatjes en ook die smaken prima.

IMG_0963        IMG_0965

Het wachten is nu op de sushi-boot en omdat die vers gemaakt wordt en in totaal uit 44 stuks bestaat, moeten we daar even op wachten, maar dat blijkt de moeite meer dan waard.

IMG_0967

        IMG_0968             IMG_0966

Nadat we afgerekend hebben, lopen we op ons gemak terug naar de auto; het is inmiddels 19:45 uur, dus we hebben de hele avond nog voor ons.

IMG_0973IMG_0972

IMG_0976

We zijn precies om 20:15 uur thuis en hebben voor in totaal 35 euro heerlijk gegeten. Zeker voor herhaling vatbaar.

Dhara’s verjaardag

Vandaag gaan we naar Amsterdam, want onze kleindochter wordt al weer 1; wat gaat de tijd toch verschrikkelijk snel.

IMG_5275

Het is een drukte van jewelste, zowel binnen als buiten. Hoewel een aantal, met name Portugese vrienden voor ons ook nieuw is, zijn er ook veel “oude” vrienden, zoals Peter en Jennifer, Max en Joris.

IMG_5268IMG_5318

Diana’s moeder heeft weer gezorgd voor de nodige Portugese hapjes en een vriendin heeft een prachtige verjaardagstaart gemaakt en die is uiteraard roze Knipogende emoticon.

       IMG_5270                     IMG_0685

IMG_5269

Dhara wordt bijzonder verwend en hoewel ze een hele grote kamer heeft, is die, als we met z’n allen zo doorgaan, als ze straks 3 jaar is, al te klein Knipogende emoticon.

        IMG_0693              IMG_0695

IMG_0704

IMG_5286IMG_5288

Omdat het niet alleen erg druk is, maar ook nog eens erg warm, krijg ik jammer genoeg barstende koppijn en besluiten we het om een uur of 4 voor gezien te houden. Ook Afke en Joop houden het voor gezien. Nu merk je goed dat we ouder worden cq. zijn Knipogende emoticon.

IMG_5297            IMG_5289

Over een paar weken is Finn jarig en zien we elkaar weer in Hoorn.

Oude vriendschap in ere hersteld

Toen er in 2012 bij Marijke sprake was van uitzaaiingen, hebben we iedereen gevraagd om wat terughoudend te zijn in het iedere keer weer vragen “”Hoe is het?”en hebben we ons zelf in bescherming genomen door niet meer naar verjaardagen in de straat te gaan, aar het is nooit onze bedoeling geweest om de nauwe banden die we met onze buren hadden, te verbreken.

In de praktijk bleek echter dat het uiteindelijk wel daar op uitgelopen is en dat vonden wij allebei jammer, vandaar dat ik het initiatief genomen heb om iedereen te vragen of zij zin hadden om met zijn allen bij ons te komen borrelen en een hapje te eten en dat wilde iedereen wel Verhitte emoticon.

Marijke heeft van te voren al wat hapjes gemaakt.

IMG_0591IMG_0592

Men is vanaf 17:00 uur welkom en niet lang na 17:00 uur is iedereen, Henny en Wally, Mathilde en Gert, Urs en Corné en tot slot Esther en John dan ook aanwezig.

Marijke krijgt een prachtige Boeddha voor in de tuin.

        IMG_0608       IMG_0616

Hoewel de temperatuur heerlijk is, hebben we toch te maken met wat regen, maar we hebben hier te maken met mensen die niet voor één gat te vangen zijn Knipogende emoticon.

IMG_0594

Het is ouderwets gezellig en zowel de drankjes, als de hapjes dragen hieraan bij.

       IMG_0600              IMG_0596

IMG_0595IMG_0597

IMG_0599IMG_0601

Als uiteindelijk alle door Marijke gemaakte hapjes op zijn en we nog gezellig zitten, komen de hapjes op tafel die allemaal bereid zijn in de Philips Airfryer en dat blijkt voor alle aanwezigen een openbaring te zijn Knipogende emoticon. “Gefrituurde hapjes”, zonder dat er vet aan te pas komt Emoticon die tong uitsteekt.

       IMG_0604        IMG_0603

Het is uiteindelijk tegen middernacht als iedereen huiswaarts gaat; het was ouderwets en daarmee voor herhaling vatbaar.

Het waren 2 fantastische dagen….. Dag 2

Als Marijke vanochtend naar het Bravis Ziekenhuis wil vertrekken, voor haar afspraak met de orthopeed, is zij haar (lees)bril kwijt. Ze doorzoekt twee keer haar tas, maar geen bril. Het enige dat we samen kunnen bedenken, is dat zij gisteren haar bril heeft gepakt bij het bekijken van de menukaart bij La Grotta en dat zij hem daar heeft laten liggen. Ik stuur via Facebook een berichtje en Marijke belt later die ochtend zelf ook even; gelukkig is haar bril gevonden.

Omdat het prima weer is, hebben we besloten om vandaag nog eerder naar de stad te gaan. We laten om 15:00 uur Charlie uit en als die zijn eten heeft gehad, pakken we de fiets en gaan we op weg. We hopen nu wel op een tafeltje bij de Bourgondiër en misschien lukt het vandaag ook wel om er te eten.

Het is 15:45 uur als we op de Grote Markt aankomen en het lukt ons inderdaad om binnen 5 minuten een plaatsje te hebben op het overdekte terras. Marijke loopt eerst even naar La Grotta om haar bril op te halen en bestelt dan een droge witte wijn en ik neem een Leffe Dubbel. De muziek wordt verzorgd door Leo and the Crickets en dat bevalt ons prima; ze brengen onder andere nummers van Tina Turner en Anouk.

       IMG_0326        IMG_0329

We genieten van het mensen kijken en af en toe stopt er iemand die we kennen, om even een praatje te maken. We snacken vandaag met overheerlijke calamaris en uienringen. De calamaris is om te zuigen; zelden zulke goeie gehad.

IMG_0330        IMG_0327

Het blijft een genot om te zien hoe er “gevochten” wordt om een tafeltje te bemachtigen. Wij zitten eerste rij, aan een tafeltje voor twee en gaan voorlopig niet weg Emoticon die tong uitsteekt.

IMG_0332        IMG_0331

De band pauzeert af en toe 15 minuten, maar blijft heerlijke muziek ten gehoren brengen.

IMG_0333IMG_0334

Het is inmiddels 17:30 uur geworden en we besluiten een hapje te gaan eten.

IMG_0336

We kiezen allebei voor de Moot Tonijn, die op Japanse wijze wordt klaar gemaakt en op een bedje van groenten geserveerd wordt met wasabi.

IMG_0339IMG_0340

Prachtig rosé van binnen en lauwwarm geserveerd; absoluut een van mijn favorieten.

IMG_0337

IMG_0343IMG_0341IMG_0345

Het is inmiddels 18:30 uur en we besluiten samen dat het mooi is geweest en ik vraag de rekening. Als ik mijn pincode intik en op OK klik, zie ik in een flits dat er niet het bedrag van € 76,10 staat, maar € 766,10 en ik druk snel op STOP, maar……… te laat Verwarde emoticon. Ik ben er van overtuigd dat er snel een passende oplossing komt en als de manager er bij gehaald is, die nota bene zijn excuses maakt –ik had gewoon beter moeten kijken Sarcastische emoticon– vraagt hij mij of het goed is als hij het geld contant meegeeft; overmaken brengt voor hem een hoop administratieve rompslomp met zich mee. En zo verlaten we de Bourgondiër met € 690,- meer, dan waarmee we waren binnen gekomen Knipogende emoticon.

We fietsen op ons gemak naar huis; we hebben weer een prachtige dag gehad.

Het waren 2 fantastische dagen….. Dag 1

Vandaag, morgen en zaterdag is er weer de jaarlijkse Krabbenfoor. De weersvoorspellingen voor de komende dagen laten zien dat het donderdag prima weer is, vrijdag is het twijfelachtig en zaterdag wordt het ronduit slecht. We besluiten dus gelijk maar om vandaag de stad in te gaan. Als het morgen wel aardig weer is, kunnen we eventueel nog een keer gaan Knipogende emoticon.

We zetten de fietsen tegenover de Media Markt neer en terwijl ik ga pinnen, loopt Marijke even de Zuivelstraat in om een pakje terug te brengen. We lopen vervolgens de Wouwsestraat in daar staat een kraam waar ze polo’s verkopen, ook in de wat grotere maten Verhitte emoticon. De aanbieding is 2 polo’s voor € 45,- maar ik kan er maar 1 vinden die ik mooi vind. Die moet € 25,- kosten, maar dat vind ik te veel en ik mag hem voor € 20,- meenemen Duim omhoog.

We lopen vervolgens verder naar P.P. Design, de juwelier die elk jaar een speciale Pandora bedel maakt met een Bergs thema en dit jaar is het de recent gerestaureerde Gevangenenpoort. Helaas blijkt de bedel er al niet meer te zijn, maar ze krijgen vandaag nog nieuwe voorraad en ze noteert onze naam, zodat we er in elk geval verzekerd van zijn, dat we er een hebben.

We lopen vervolgens naar het Beursplein, waar we, zoals elk jaar tijdens de Krabbenfoor, neerstrijken op het terras bij O’Carolans, waar we genieten van een Irish Red.

IMG_0312

Het valt wel op dat er af en toe nog plaats is, dat was andere jaren wel anders. We genieten van ons bier en van een bittergarnituur. We hebben ondertussen wel trek gekregen en besluiten om eerst terug te lopen naar P.P. Design om te kijken of de bedel er is. Als we vanuit het vierkantje bij de Grote Markt aankomen, staat daar een stand van Exota –wie van ons is er niet mee opgegroeid?- en als promotie maakt men gebruik van een ouder type Fiat.

IMG_0321 IMG_0322

Als we bij P.P. Design komen, krijgen we gelijk te horen dat de bedel er inmiddels is en we lopen mee naar binnen, waar ik hem afreken. Marijke heeft voordat we weg gingen al haar ketting met Bergse bedels omgedaan en daar komt de Gevangenpoort nu bij.

IMG_0324    IMG_0325

Bij de Bourgondiër is het, zoals zo vaak, helemaal vol en staan mensen te wachten om een plekje te bemachtigen; dat gaat ons te ver en we besluiten naar de Potterstraat te lopen, waar je altijd lekkere Indonesische hapjes kunt eten. Daar waar de straat bijna jaarlijks volledig bevolkt is met oude Indo-rockers en eettentjes, zijn er dit jaar maar een paar stalletjes en ontbreekt de kenmerkende gezelligheid; jammer. We lopen dus terug naar de Grote Markt en nemen plaats op het terras van La Grotta. De kaart is echter aangepast aan de Krabbenfoor en spreekt ons niet aan; een eenvoudige pasta kunnen we thuis ook eten en dat is wat we uiteindelijk ook doen.

65 jaar, maar nog geen AOW

Vandaag precies 65 jaar geleden werd in Amsterdam, op het Waterlooplein, een klein meisje geboren en zij kreeg van haar ouders de naam Marijke. Vandaag wordt Marijke dus 65 jaar, maar dat betekent tegenwoordig helaas niet meer dat je dan van je AOW kunt gaan genieten Sarcastische emoticon.  Zo moet Marijke nog 4 maanden geduld hebben.

Je krijgt van de Sociale Verzekerings Bank nog wel een brief, waarin staatwelk bedrag aan AOW je gaat krijgen; gelukkig werkt ze met plezier en heeft ze leuke collega’s Verhitte emoticon.

IMG_0224IMG_0231

We hebben al jaren geleden afgesproken om niet meer aan cadeautjes te doen, maar ik wordt een beetje doof, dus dat heb ik niet (goed) gehoord of niet goed begrepen Knipogende emoticon.

IMG_0225 IMG_0223IMG_0222

IMG_0226IMG_0238

Na het ontbijt moeten we allebei de deur uit; Marijke gaat naar haar werk en ik heb, in het kader van mijn registratie als arbeidsdeskundige, vandaag een bedrijfsbezoek bij het Forensisch Psychiatrisch Centrum Kijvelanden, in de volksmond, een TBS-kliniek.

Marijke moet na haar werk naar fysiotherapie en om 16:00 uur gaat ze naar een receptie van een collega, die vandaag met pensioen gaat. We zullen elkaar pas aan het einde van de middag weer zien, maar we gaan vanavond samen uit eten en dan hebben we genoeg om over te praten Knipogende emoticon.

Ze heeft, ondanks dat ze daar normaal niet aan doen, van haar collega’s op de afdeling een leuk cadeau gehad en er wordt een prachtig bloemstuk aan huis bezorgd en dat is van Petra Kruf, een dierbare collega van Marijke, die zelf ook het een en ander voor haar kiezen heeft gekregen en eigenlijk nog steeds krijgt.

IMG_0233IMG_0232

IMG_0264

Omdat het vandaag weer erg benauwd is, bel ik het restaurant waar we vanavond gaan eten en vraag ik of we ook buiten kunnen eten en dat is geen probleem. We fietsen op ons gemak naar Het Spuihuis, een van Marijke’s favoriete restaurants in Bergen op Zoom.

We besluiten een Côte du Luberon te bestellen, een frisse witte wijn met een fruitige smaak. Als de ober de wijnkaart komt halen en ik de Luberon bestel, vraagt hij of dat een rode wijn is Verwarde emoticon. Hij kent kennelijk de wijnkaart nog niet helemaal. Als hij hem komt brengen en laat proeven, is hij heerlijk, maar uit het etiket kan ik geen wijs worden, anders dan dat de wijn uit 2009 is.

        IMG_0244              IMG_0243

IMG_0240IMG_0247

We besluiten voor het 3-gangen menu te gaan en krijgen om te beginnen een amuse van gerookte paling, biet, een schuimig geklopte aardappelpuree en een krokantje. Het voorgerecht is een Sashimi van Schotse zalm, met Yuzu, sesam, gember en gepofte rijst; erg lekker.

IMG_0245IMG_0248

Voor het hoofdgerecht hebben we beiden gekozen voor de gebraden Diamanthaas met Bergse oesterzwammen, risotto van parelgort en Padano. Als de ober met 2 borden aankomt en vertwijfeld kijkt, zeg ik, voordat ik er erg in heb “We hebben beiden het zelfde besteld, om het de ober makkelijker te maken”. De ober lacht opgelucht en ook aan het tafeltje naast ons kan men daar wel om lachen. De ober maakt vervolgens een foto van ons.

IMG_0251

We zijn vanavond bijzonder eensgezind, want we kiezen ook beiden het zelfde toetje, Bereiding van Citrus, een Ganache van passievrucht, yoghurt en verveine. Om je vingers bij op te eten.

IMG_0252IMG_0262

Als het toetje gebracht wordt, komt ook het laatste cadeautje, dat ik, toen ik zogenaamd naar het toilet was, aan de bediening heb gegeven, met het verzoek om dat met het toetje te komen brengen en daar hebben ze een klein feestje van gemaakt Duim omhoog.

IMG_0257        IMG_0256a

IMG_0258a

IMG_0261IMG_0221

Als ik om de rekening vraag en wil betalen, is deze 2 keer zo hoog als ik verwacht had en, waar ik eigenlijk al een beetje bang voor was, de wijn die wij hebben gedronken, was geen Côte de Luberon , maar een iets duurdere wijn, die maar liefst € 97,50 kostte Verwarde emoticon. Men doet totaal niet moeilijk en rekent slechts de prijs voor de besteld Côte de Luberon; prima service en dat ziet men dan ook onmiddellijk weer terug in de fooi Knipogende emoticon.

Al met al weer een dag met een gouden randje en daarom opgeslagen in het Grote Boek met Herinneringen.