Auteur: DVDGuy

Avond met een gouden randje

We gaan vanavond naar een optreden van de nederpop band Het Hollands Spoor in het Cultuurhuis Garenspinnerij in Gouda en omdat we weer gebruik konden maken van een aanbieding van Iens, ben ik op zoek gegaan naar een restaurant in Gouda dat ook aan deze actie deelnam en dat bleek er te zijn, maar helaas voor vanavond al volgeboekt

In Rotterdam waren uiteraard meerdere mogelijkheden en we hebben om 17:30 uur een tafel gereserveerd bij Pasta Genova op de ‘s Gravendijkwal. Als we om 17:15 uur aankomen, blijkt het restaurant nog gesloten –niet zo gek overigens, want wij reserveren in Nederland meestal pas rond 19:30 uur- en lopen we nog even over de Nieuwe Binnenweg, wat Marijke de opmerking ontlokt “Het lijkt wel of ik op vakantie ben in eigen land” Verhitte emoticon.

Even na 17:30 uur gaan we naar binnen en de eerste indruk is prima; leuke zaak en sfeervol ingericht.

IMG_8679 

We beginnen met een glas prosecco en dat laten we ons goed smaken.

      IMG_8676                IMG_8685

Vervolgens krijgen we een amuse van gevulde courgette en daarna Italiaanse ham, gevuld met salade.

IMG_8678IMG_8681

Het voorgerecht wordt geserveerd op een etagère en bestaat uit gemarineerde zalm, gemarineerde scampi, ansjovis, Italiaanse wordt, Pancetta, mozzarella en broodje pesto. Vervolgens krijgen we ook nog gekookte mosselen en een groentetaartje.

       IMG_8680        IMG_8682

IMG_8683IMG_8686

We bestellen voor bij het hoofdgerecht dat bestaat uit pasta, heel fijn gesneden broccoli en verse Italiaanse worst, een glaasje rode wijn.

IMG_8687IMG_8696

Het smaakt allemaal fantastisch en als de pasta op is, krijgen we scroppino, een combinatie van citroenijs sorbetijs en prosecco. Het dessert bestaat uit een soort van Tom Pouce met aardbeien en chocolade

       IMG_8697          IMG_8699

IMG_8700         IMG_8704

We sluiten af met een kop koffie en drinken daar uiteraard een glaasje Limoncello bij. De rekening is slechts 1 euro hoger dan ik van te voren had ingeschat.

IMG_8705IMG_8706

We zijn het er beiden over eens dat we hier zeker nog een keertje zullen terug komen; vriendelijk personeel en fantastisch eten.

We rijden op ons gemak naar Gouda, waar we rond 19:45 uur aankomen, dus nog tijd voor een kopje koffie en dan vertrekt de trein en net zoals bij de Nederlandse Spoorwegen, niet precies op tijd, maar met een paar minuten vertraging Knipogende emoticon.

IMG_8713

IMG_8716IMG_8717

IMG_8720    IMG_8722IMG_8730

IMG_8733

De muziek is enigszins te vergelijken met De Dijk, The Scene en dergelijke. Wij vinden het erg leuk en hoewel met name voor de pauze de muziek af en toe iets te veel de boventoon voerde, waardoor de zang soms overstemd werd, hebben we genoten.

We zijn even na middernacht thuis; het was een avond met een gouden randje.

Chemo nee, volgende keer twee

Vandaag moet Marijke om 12:30 uur bloed laten prikken en krijgt ze haar APD-infuus  en daarna heeft ze een afspraak bij een collega van dr. Jager, want die zat vanmiddag al helemaal vol.

Nadat Marijke haar APD heeft gekregen, gaan we naar de balie om te horen waar we moeten zijn.

IMG_8632

Marijke doet bij de balie nog een poging om toch op spreekuur bij dr. Jager te mogen, maar zij zit echt helemaal vol.

Als we echter een paar minuten zitten te wachten, komt dr. Jager langs; zij is druk aan het bellen, loopt naar spreekkamer 3, waar zij normaal gesproken zit en uit haar houding blijkt dat er iemand in haar kamer zit en daar is ze duidelijk niet blij mee.

Als ze weer langs ons loopt, wenkt ze Marijke, dat we met haar mee moeten gaan en tot onze verbazing, maakt ze tijd vrij voor Marijke. Omdat zij zich niet heeft kunnen voorbereiden, is het even chaotisch, maar dan zegt ze resoluut “de bloedwaardes zijn te laag, dus de chemo kan nu niet doorgaan”, waarop Marijke en ik elkaar aankijken. Hoezo bloedwaardes; ze heeft nog geen 30 minuten geleden bloed laten afnemen Verraste emoticon. Het blijkt echter vandaag erg snel te zijn gegaan en dat betekent dat we na het doorstromen van de APD, dat met spoelen erbij, toch gauw 2 uur duurt, we naar huis kunnen.

De kuur nu een week opschuiven is niet handig, want wij gaan volgende week voor een dag of 10naar Spanje, onze vrienden Fien en Aart bezoeken, waarop dr. Jager aangeeft dat Marijke nu ook geen tabletten hoeft te slikken en dat ze volgende week, er van uit gaande dat de bloedwaardes dan wel goed zijn, een dubbele dosis chemo krijgt. Ze vraagt ook nog even of Marijke er dan wel op voorbereid is, dat als er iets gebeurt, zoals koorts krijgen of iets dergelijks, ze in Spanje naar het ziekenhuis moet.  Daar hebben we eigenlijk niet echt over nagedacht, maar er zijn daar genoeg vrienden en bekenden, die vloeiend Spaans spreken, dus wij zijn bereid dat risico te lopen.

Terug bij de dagbehandeling overlegt Marijke met Paola inzake het boekje voor patiënten dat gemaakt gaat worden en waaraan Marijke ook een bijdrage zal leveren.

IMG_8633

Het is uiteindelijk 15:15 uur als alles is doorgelopen en we weer op huis aankunnen.

De harde kern: Uit eten in Den Bosch

Een á twee keer per jaar gaan wij als (oud)collega’s van het eerste uur bij Tredin, uit eten en wij organiseren dat om beurten. Vandaag is de organisatie in handen van Jacqueline en Peter en dat betekent genieten van Brabant en dan met name Den Bosch en omgeving.

Peter heeft ons gevraagd om rond 15:30 uur op een parkeerplaats aan de A2 te zijn, waar we onze auto kunnen laten staan en met de bus naar het centrum van den Bosch kunnen. Als wij daar even na 15:00 uur aankomen, blijken Loes en Ed er al te zijn.

De anderen druppelen een voor een ook binnen en na het betalen van 4 euro, kunnen we tot vannacht 01:00 uur blijven staan en kunnen we met 4 personen gebruik maken van het OV. Voor dit bedrag kun je in Amsterdam net aan een kwartier parkeren Knipogende emoticon.

IMG_8580IMG_8581

e stappen uit onder de rook van de St. Jan en niemand weet op dat moment nog waar we naar toe gaan, maar het zal niet het door Guda en Karin geopperde modderworstelen zijn.

IMG_8582       IMG_8583

IMG_8584

Peter leidt ons door wat straatjes en vertelt dat hij ons eigenlijk had mee willen nemen op een rondvaart, maar dat blijkt pas vanaf april te kunnen.

IMG_8586IMG_8587

Uiteindelijk komen we uit, bij het Nationaal Carnavals Museum (Oeteldonks Gemintemuzejum) en dat was wat Marijke als grapje had geopperd, maar het blijkt dus echt te bestaan.

IMG_8588

Nadat de BV Tuerlings de entree betaald heeft –we zijn met zijn 10-en en krijgen daarom een speciale groepskorting-, worden we door een enthousiaste medewerker meegenomen naar de videohoek. Er blijkt filmmateriaal te zijn van het zogenaamde Bourgondische Carnaval en dat bestaat tegenwoordig eigenlijk alleen nog maar in Den Bosch (Oeteldonk) en Bergen op Zoom (Krabbegat).

IMG_8590IMG_8589

Na de film volgt een levendige rondleiding. Onze gids blijkt 80 jaar te zijn en hij raakt niet uitgesproken over alles wat in het museum te zien is; hij heeft er duidelijk lol in.

IMG_8591        IMG_8592

Er is zelfs een Bergse verzameling met o.a. masker, veldtekens en de ballonnetjes van de boerenploeg.

                     IMG_8595       

IMG_8596IMG_8631

Na deze rondleiding gaan we op zoek naar een terras, waar we een pintje kunnen pakken en zo komen we uiteindelijk terecht bij….., waar we ons te goed doen aan een pintje, koffie, thee en de enige echte Bossche Bollen van Jan de Groot.

IMG_8599IMG_8598

We gaan uiteindelijk eten bij Bistro de Eeterij, waar je voor € 29,95 kunt kiezen uit een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht. Nu is dat op zich niks nieuws, maar zo groot als de keuze hier is, ben ik dat nog nergens anders tegen gekomen. Voor een paar aparte keuzes betaal je een klein bedragje extra.

We beginnen met een amuse van het huis en als dat een voorbode is van hetgeen ons vanavond verder staat te wachten, kunnen we er eens goed voor gaan zitten.

IMG_8649IMG_8653

Iedereen bestelt wat hij of zij lekker vindt; Marijke neemt de Vis Trio “De Eeterij”, een visbordje met gerookte paling, gerookte zalm en garnalen, geserveerd met een zachte cocktailsaus. Ik ga voor de Japanse Proeverij en Verwennerij, een Japanse bentobox gevuld met sushi, sashimi, dim-sum, yacatori spiesjes wakame  soep, scampi teriyaki, sojasaus, wasabi en gember.

IMG_8650IMG_8657

IMG_8605

Als hoofdgerecht nemen Marijke en ik allebei Boeuf de Nobu, a la minute gebakken Japans gemarineerde stukjes ossenhaas, rosé gebakken en geserveerd met rijst.

IMG_8644

Ook bij het nagerecht zijn we vandaag eensgezind; we nemen beiden de Bosvruchten Surprise, een bosvruchtentaartje geserveerd met fris yoghurtijs en frambozensaus.

Het smaakt allemaal fantastisch en we sluiten af met een kop koffie, waarna we de schade opmaken en die valt alleszins mee; nog geen € 500,- met zijn 10-en, inclusief de drank.

IMG_8664      IMG_8645

We lopen op ons gemak terug naar de St. Jan, waar de bus stopt, die ons terug brengt naar onze auto’s.

IMG_8619IMG_8621

       IMG_8620               IMG_8623

Het is uiteindelijk 23:15 uur, als we bij de auto zijn en iedereen richting huis gaat, behalve Fons en Karin, die de caravan bij Jacqueline en Peter op de oprit hebben staan en die vannacht om 3:30 uur gaan rijden richting Dresden.

Hoewel we dit maar 1 a 2 keer per jaar doen, is het altijd vreselijk gezellig en iedereen is het er over eens dat we dit zeker blijven doen.

De eerstvolgende keer zijn Marijke en ik weer aan de beurt en gaan we in elk geval in Bergen op Zoom onder de grond, waar we een rondleiding zullen krijgen door de Grebbe.

Carpe Diem

Vanochtend stuurt Marijke mij een mailtje m.b.t. een update van Szjonnie’s Blog; haar man Fred schrijft daarin dat Marjon, want dat was haar echte naam, op 24 februari 2015 is overleden en daar schrik ik van. Pas op 19 februari hebben ze te horen gekregen dat de tumormarkers gestegen waren en dat na bijna 11 jaar, er geen verdere behandeling meer mogelijk was Bedroefde emoticon.

Omdat Szjonnie een echt smulpaap was, die ons regelmatig trakteerde op foto’s van de meest waanzinnige lunches, besluit ik vandaag wat eerder naar huis te gaan en samen met Marijke te gaan lunchen bij De Hollandsche Tuin. Zo’n mededeling als die van vanochtend, kan ons binnenkort ook te wachten staan, dus gaan we “de dag plukken” Knipogende emoticon.

261-carpe-diem-2-sw-1

Marijke neem een Broodje champignons, kaas en honing; vers gebakken champignons, notenmix, geraspte Old Amsterdam, raketsla, cherry-tomaatjes en honing dressing en ik kies deze keer voor de DHT-burger schotel; 100% rundvlees burger met gebakken spek, ui, champignons en de eigen burgersaus van DHT.

       IMG_8511              IMG_8519

IMG_8517IMG_8518

Wat grappig is, is dat de kinderen die helemaal gek zijn van Charlie, er samen met hun moeder ook zijn en zij hadden ons ook al gezien: “Kijk, daar heb je die mensen van Charlie” Knipogende emoticon.

IMG_8512IMG_8515

Thuis gekomen, gaat Marijke strijken en ga ik verder met mijn werk; heerlijk dat je af en toe vanuit huis gewoon je werk kunt doen.

Het is bijna 21:30 uur, als we een mailtje krijgen dat er op het blog van Vederzwaar, een nieuw berichtje is gekomen en voor de tweede keer vandaag moeten we een traantje wegslikken; Diana heeft altijd zelf de regie gehad en omdat het eten er niet meer in blijft en ze steeds vermoeider wordt, heeft ze gekozen voor palliatieve sedatie, waarbij het bewustzijn in de laatste levensfase wordt verlaagd, waardoor het lijden wordt verlicht. Palliatieve sedatie bekort het leven niet, maar je komt als gevolg van je ziekte, te overlijden en dat is dus wezenlijk iets anders dan euthanasie, waarbij het leven actief beëindigd wordt.

We luisteren samen naar de CD Vexations, van Erik Satie en als ik de hond heb uitgelaten, kijken we samen naar een aflevering van The Big C, een Amerikaanse zwarte comedy over een vrouw die kanker krijgt en hoe ze daarmee omgaat.

theBigC

Het klinkt makkelijker dan het is, maar “Life goes on”.

Soms zit het tegen

Vandaag moet Marijke om 13:30 uur in de Daniël den Hoed kliniek zijn voor de 4e chemokuur, het 2e infuus.  Eerst wordt er bloed geprikt en als de bloedwaardes goed zijn, kan de chemo worden klaar gemaakt.

Omdat de P.A.S Port nog steeds gevoelig is, wordt besloten om haar in een cabine aan te prikken, maar bij het prikken gaat de verpleegkundige tegen de wand aan; uiteindelijk komt het wel goed. Nu even wachten op de uitslag en dan kan de chemo er in.

Tijdens het wachten komt Paola even met Marijke praten; men is bezig om een boekje door en voor patiënten te maken en zij vraagt Marijke of zij hieraan ook een bijdrage wil leveren, middels een artikel en dat wil ze wel Engel.

        IMG_8414       IMG_8415

Helaas blijkt er op het laboratorium een of ander apparaat niet te functioneren, waardoor het tot 14:45 uur duurt, voordat bekend is dat de bloedwaardes goed zijn. Nu duurt het dus nog een uur, voordat de chemo klaar is Sarcastische emoticon. Het wordt dus weer een latertje, voor we thuis zijn.

Uiteindelijk loot het al tegen 16:00 uur, als de chemo eindelijk beschikbaar is. Halverwege krijgt Marijke weer een Slush Puppy tegen het uitdrogen van de mond(slijmvliezen).

        IMG_8421                IMG_8419

IMG_8417

Het is uiteindelijk na 17:00 uur als het er allemaal in zit en het is niet de eerste keer, dat we (bijna) als laatste de dagbehandeling verlaten.

IMG_8420

Na 40 jaar nog steeds romantiek; een dag vol verrassingen…..

Vandaag is het Valentijnsdag en hoewel we al jaren geleden hebben afgesproken daar niet aan mee te doen, heb ik uiteraard gezorgd voor een passend cadeautje Knipogende emoticon.

IMG_8301

Als Marijke met Charlie op straat gaat, leg ik het gauw in de garage neer, waar Charlie’s eten staat en ga ik douchen.

Even later komt Marijke de badkamer in met een big smile, onderwijl roepend: “Gluiperd” Emoticon die tong uitsteekt.

Het is vandaag ook precies 40 jaar geleden dat wij elkaar in Amsterdam op de Lijnbaansgracht in”de kroeg “Het Mannetje” tegen kwamen. Nadat mijn eerste aanbod om een biertje weg te geven, vriendelijk werd afgewezen, mocht ik er later alsnog een voor haar kopen en dat bleek uiteindelijk de sleutel tot haar hart Knipogende emoticon.

IMG_8386IMG_8384

Als ik aangekleed ben, loop ik ook naar beneden en tot mijn verbazing ligt er daar een hele grote kaart en een cadeautje voor mij klaar. Het is een met zorg uitgekozen boekje “Liefde is…..”. Geweldig dat je elkaar na 40 jaar nog steeds kunt verrassen.

IMG_8355IMG_8356

Na de lunch, ziet Marijke ineens dat er een kaartje in de brievenbus zit; er is blijkbaar iemand aan de deur geweest om een boeket bloemen af te geven. Wij waren gewoon thuis en de bel is niet gegaan; vreemd, maar de bloemen zijn volgens het kaartje afgegeven op nummer 6. Dat is ook vreemd, want die zij op wintersport en daar is niemand thuis Sarcastische emoticon.

Uiteindelijk blijken de bloemen op nummer 7 afgegeven te zijn en Marijke heeft snel door van wie ze afkomstig zijn. Hoe zou dat nou komen? Verhitte emoticon

IMG_8360IMG_8365

IMG_8363IMG_8364

Ondertussen is het 18:15 uur en wordt het tijd voor verrassing nummer 3: ik heb een tafel gereserveerd in het sterren restaurant Mijn Keuken in Wouw en als ik in de badkamer kom om Marijke te vragen zich om te kleden, blijkt zij net heur haar gewassen te hebben en dat is even schrikken Verraste emoticon.

Nadat ze met behulp van handdoek en föhn het haar zo goed als droog heeft gekregen en omgekleed is, is het inmiddels 18:45 uur. Het is nog geen kwartier rijden en zo staan we om 19:00 uur in Wouw op de Markt.

IMG_8359

We krijgen een tafel in de hoek van het restaurant en beginnen met een glaasje rode huiswijn. Vanavond bestellen we geen fles, want Marijke moet vanwege de chemo rustig aan doen en ik moet uiteraard rijden.

Bij de wijn krijgen we diverse amuses, zoals zachte kaas in witte chocolade, bitterbal van ossenstaart, dun gesneden ontbijtkoek met crèmevulling. Stuk voor stuk smaakexplosies, waarvan de witte chocolade met zachte kaas ons het meest verraste. Vervolgens een schuimig opgeklopte soep op basis van bospaddenstoelen.

IMG_8368IMG_8369

IMG_8370IMG_8371

Het volgende gerecht is een parfait van Oosterscheldepaling, gelei van bladgroen,  groentes a la greque, een kwarteleitje en Perle kaviaar.

IMG_8372

Het volgende gerecht is tartaar van ossenhaas, gehakte oester, krokant van ansjovisbrood en crème van eierdooier.

IMG_8373

Dan volgt een visgerecht: gestoomde kabeljauwrug, gesmolten prei, geprakte la ratte aardappel en saus Vicheyssoise.

IMG_8374

Het smaakt allemaal voortreffelijk en dat hoort mijns inziens ook op een avond als deze. Het volgende gerecht is op het karkas gebakken parelhoen met een marmelade van rode ui en verder schorseneren en een jus van Madeira; erg lekker.

        IMG_8376       IMG_8377

Het eerste nagerecht bestaat uit gemarineerde ananas, rode peper, specerijen roomijs van gember en sereh.

IMG_8379

Het tweede nagerecht en tevens laatste gerecht voor vanavond, is panna cotta van vanille, crumble van panforte, bloedsinasappel en yoghurtijs van zwarte olijven.

IMG_8380

Het is inmiddels bijna 23:00 uur als we gaan afrekenen en naar huis gaan. Al met al een verschrikkelijk leuke dag, waarbij we elkaar verrast hebben; dat is dus na 40 jaar nog steeds mogelijk Emoticon met brede lach.

Liefde is………. elkaar na 40 jaar nog steeds kunnen verrassen.

valentijn

Lieve Marijke

Ik hield gisteren van je
en ook vandaag
Ik hoef geen bedankje
want ik doe het graag

Ruud

happy-valentines-day-2015-heart-wallpaper

Medicatie kan soms meer kwaad doen, dan goed…..

Wij gaan vandaag naar een lezing in het Erasmus MC over het gebruik van medicijnen in combinatie met bijvoorbeeld chemo en medicatie die gebruikt wordt omdat je (borst)kanker hebt.

De lezing is georganiseerd door een van de verpleegkundigen van de dagbehandeling, Paola Veenstra en de opkomst is met bijna 100 mensen, enorm. Marijke zal, vanuit haar rol als Patiënt Advocate een verslag maken voor haar collega’s.

IMG_8310

Zittend in de collegebanken, heb ik wel even een momentje van Deja Vu Knipogende emoticon.

IMG_8312

IMG_8319IMG_8321

De lezing wordt gehouden door dr. van Leeuwen, de apotheker van het Erasmus MC en ingeleid door de oncoloog van Marijke, dr. Agnes Jager. Het is een levendig betoog en er wordt alle ruimte geboden voor interactie.

IMG_8322IMG_8318

Omdat sommige medicijnen zorgen voor een hogere of snellere opname van de medicijnen in het bloed en anderen juist weer niet, is het advies om altijd in samenspraak met de oncoloog en/of de apotheker te bespreken of bekend is dat de combinatie kwaad kan of niet. Dit geldt ook voor het gebruik van homeopathische middelen.

IMG_8324

Na afloop is er nog ruimte voor vragen en discussie, waarna iedereen huiswaarts gaat

IMG_8327IMG_8328

Een bijzonder leerzaam uurtje, niet alleen voor Marijke in haar rol als PA, maar ook voor mij, vanuit mijn werk in de verzuimbegeleiding.

Liefde is……….

Elke dag plaatst hij het zinnetje. Elke dag met een ander einde. Het is vaak het eerste dat ik zie op Facebook. En elke dag weer treft het mij. Hoe bijzonder. Zo vol liefde. Een simpel zinnetje maar in de zinnen leef je met ze mee. Ik hoop dat hij de zinnen lang, nog heel lang zal schrijven. Want zo lang zullen ze samen zijn en zal de ziekte haar niet kunnen inhalen.

Het is zo dubbel. Aan de ene kant zou ik zo met haar willen ruilen aan de andere kant niet. Niemand wil ruilen met iemand die ziek is zou je denken. En nee, ik dank elke dag dat ik gezond ben en wat dat betreft wil ik zeker niet ruilen. Maar het feit dat er iemand zoveel van je houdt, is toch heerlijk. Elkaar ontmoeten en na tig jaren nog elke dag zoveel van elkaar houden. Samen je kinderen zien opgroeien en dan weer van het leven samen genieten.

Het lijkt zo eenvoudig. Genieten van de dag en van elkaar. En toch lukt het de meeste van ons niet om het vol te houden. We doen het een paar dagen, soms weken. Meestal nadat er iets gebeurt is. Iets dat je met twee voeten op de grond zet of met je hoofd in de wolken laat lopen. Bij extreme blijheid of verdriet zijn we weer bewust van ons leven en van iedereen van wie we houden. Maar als het een tijdje verder is, nemen we het zo snel weer voor lief.

Maar hij niet. Want hij is zich er van bewust wat hij verliezen kan. En precies dat koestert hij elke minuut dat het nog kan. Hoe vaak heb jij je bedacht dat je meer tijd zou willen besteden aan je lief, je kinderen of aan jezelf. En hoe lang doe je dat dan? En waarom nemen we degene die ons zo dierbaar zijn zo vaak gewoon voor normaal? En het ergste is dat als we ze kwijtraken, door de dood of omdat ze ons verlaten, dan pas beseffen we hoe veel we van ze houden. Wat is dat toch met ons?

Ook ik verlies me elke keer weer in de dingen van de dag. Werk dat toch af moet of in dingen waarvan ik op dat moment denk dat ze belangrijk zijn. Maar hoe belangrijk zijn ze eigenlijk? ‘Meer leven in het nu’ zei een vriend. En braaf probeer ik dat maar hoe snel weer verlies ik me in ‘als’ en ‘dan’. Hoe graag zou ik soms een kijkje in de toekomst nemen. Misschien is liefde ook wel de dingen voor lief nemen. Leven zoals het leven zich voordoet en op je pad komt. Je pad maar gewoon volgen en ervan genieten. Kijken naar degene die met je meelopen en ze vertellen hoe belangrijk ze zijn.

Dank je wel Ruud voor je mooie zinnen. Voor hoe je iedereen laat beseffen hoe belangrijk het is om te zeggen wat je denkt en voelt. Liefde is… genieten van jullie enorme levenslust en jullie liefde voor elkaar.

Vorenstaande is te vinden op Verliefd op het leven, een blog van Silvia Verhoeven over liefde, verliefd zijn, geluk maar ook over angst, verdriet, tranen, de dood, herinnering en alles wat met het leven te maken heeft. Om verliefd op te worden, mee te lezen, mee te leven met de schrijver mij en iedereen die ik tegen komt…

Kanker maakt meer kapot dan je lief is

Vanmiddag opende ik mijn mail en zag ik dat Diana, die blogt onder de naam Vederzwaar een nieuwe blog had gepubliceerd (Blog van Vederzwaar); na het lezen daarvan moest ik wel even een traantje wegpinken.

Nog maar 41 jaar, moeder van Axel en partner van Gerard, heeft te horen gekregen dat haar lever verdere behandelingen niet meer aankan. We wisten eigenlijk wel dat dit er aan zat te komen, maar ze was zelf nog vol goede moed en ook zij was een voorbeeld voor velen.

Wij hebben Diana en Gerard leren kennen op een van de themadagen van de Borstkanker Vereniging Nederland: Hoop & Vrees over Uitgezaaide Borstkanker en zij reageerde altijd op de blogs van Marijke en van mij en gaf, als zij vond dat dit nodig was, ook het nodige advies met betrekking tot gebruik van medicijnen en dergelijke.

Op een dag als vandaag word je weer met je neus op de feiten gedrukt. Door een positieve instelling kun je, na het horen van de diagnose Borstkanker, nog iets moois maken van “de rest van je leven”, maar er komt onherroepelijk een moment dat je gedwongen wordt je te concentreren op een naderend afscheid.

Ik hoop dat het Diana gegund is om thuis, met haar 2 mannen, (schoon)ouders, familie en vrienden, nog te kunnen genieten van elkaar en dat de kwaliteit van leven ook nog acceptabel is, want Diana kennende, zal ze met minder geen genoegen nemen.

Word_cloud_tagxedo

Goede tijden vieren, slechte tijden vieren

Marijke heeft vandaag om 8:45 uur een afspraak in de Daniël den Hoed kliniek om bloed te laten prikken en aansluitend haar chemo-behandeling te krijgen.

Precies vandaag werkt het weer niet mee en als we op de A29 aankomen, ter hoogte van de Haringvlietbrug, komen we daar in de file terecht; blijkt in totaal ruim 13 kilometer te zijn Bedroefde emoticon. De te verwachten aankomsttijd is na 9:00 uur.

IMG_8161

Het navigatiesysteem adviseert een andere route, waarbij we uiteindelijk vlak voor de Heinenoordtunnel weer op de A29 komen en ik zet Marijke om exact 8:45 uur af bij de hoofdingang.

Als ik de auto heb weg gezet en binnen kom op de dagbehandeling, is er bloed afgenomen via de P.A.S Port en dat viel Marijke niet tegen.

IMG_8163IMG_8164

De bloedwaardes zijn allemaal in orde, maar omdat Marijke grieperig is en preventief aan de antibiotica is, terwijl ze veel last heeft van de bijwerkingen van die medicatie, vindt de oncoloog het niet goed dat ze chemo krijgt; dat is best een teleurstelling. Afgesproken wordt dat ze op 16 februari 2015, als de volgende kuur gepland staat, weer het schema gaat volgen.

IMG_8166IMG_8167

Een volgende keer moet Marijke niet naar de huisarts, maar naar de dagbehandeling bellen, zodat de medicatie die nodig is, afgestemd kan worden op de chemo.

IMG_8165

Het is even na 10:00 uur als we weer naar Bergen op Zoom terug rijden. We stoppen even bij de huisarts om te overleggen op welke manier er nu preventief behandeld kan worden en dat wordt een andere vorm van antibiotica.

Omdat ik vanochtend op FB mijn “Liefde is…..” heb laten gaan over “vieren van goede en slechte tijden”, lijkt het mij leuk om vanmiddag met Marijke bij De Hollandsche Tuyn te gaan lunchen.

IMG_8177

Marijke bestelt 4 mini broodjes met verschillende soorten vis en ik neem de pittige kip met ananas en frites.

IMG_8176IMG_8174

IMG_8168                IMG_8175

Het ziet er niet alleen smakelijk uit, maar het smaakt ook meer dan voortreffelijk; zeker voor herhaling vatbaar.

Als we terug zijn bij de auto, vallen de enorme foto’s op die het tijdelijke ABG sieren; wij zien normaal gesproken alleen de achterkant van dit gebouw.

IMG_8178