Eénvandaag: Bevolkingsonderzoek borstkanker; interview met Marijke

Marijke is door de Borstkanker Vereniging Nederland gevraagd of ze mee wil werken aan een actualiteitenprogramma, dat het onderwerp gaat behandelen over het bevolkingsonderzoek naar borstkanker bij vrouwen  tussen de 50 en 75 jaar; in de volksmond ook wel bekend als “de bus”.

Men zoekt iemand die wel voor de screening is, maar tegelijkertijd ook kritisch is ten aanzien van de uitkomsten en de waarde die daaraan gehecht kan worden. Zoals altijd, is Marijke daartoe bereid en ze wordt vervolgens gebeld door iemand van de redactie van Eénvandaag.

Eeenvandaag 2

Marijke wordt gevraagd naar haar mening over de screening, wat zij ziet als voordelen en wat haar bedenkingen zijn en vervolgens wordt een afspraak gemaakt dat een journaliste, Gerie de Jong, maandag 27 oktober samen met een cameraman naar Bergen op Zoom komt om opnames te maken.

Klokslag 12:30 uur arriveerden ze en na een kennismaking, vraagt Gerie, Marijke naar haar gezondheid en hoe haar ervaringen waren met het bevolkingsonderzoek borstkanker en hoe het verdere verloop van de borstkanker vanaf 2007 tot nu toe is verlopen. Ze kijkt er van op dat Marijke afgelopen donderdag nog te horen heeft gekregen dat er nu ook sprake is van uitzaaiingen in de botten en nu toch “gewoon” voor de camera verschijnt.

IMG_6639IMG_6640

Nadat de cameraman de juiste setting heeft gevonden en zijn licht heeft ge-installeerd, krijgt Marijke en microfoon om en wordt met het interview begonnen. Speciaal voor mij wordt nog even een monitor neergezet, zodat ik ook gelijk kan mee kijken.

IMG_6641IMG_6646

Net zoals 2 jaar geleden toen ze door Hart van Nederland werd ge-interviewd, gaat het hele interview in een keer goed; Marijke heeft absoluut geen cameravrees en blijft ook volledig zichzelf, waardoor het allemaal heel natuurlijk overkomt. Ik blijf het ongelooflijk knap van haar vinden, hoe ze met de hele situatie omgaat; zij is een inspirerende persoonlijkheid en de kanker heeft haar alleen maar, als mens doen groeien.

IMG_6645        IMG_6648

IMG_6651

Als het interview klaar is, willen ze graag nog wat beelden schieten van ons samen, als we Charlie uitlaten en we lopen een stukje langs de Binnenschelde, wat op zich leuke plaatjes oplevert.

Al met al heeft het interview in zijn totaliteit ruim anderhalf uur geduurd en daarvan is straks misschien 5 minuten van op televisie te zien.

Wanneer het uitgezonden wordt, is nog niet bekend, maar waarschijnlijk aanstaande woensdag of donderdag.

Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid

Omdat Marijke zaken graag op tijd geregeld wil hebben, gaan we vandaag gelijk naar Hair Jolie, waar ze al vast naar een pruik gaat kijken.

IMG_6590

De vorige was nog roodbruin, maar nu is heur haar grijs en wil ze uiteraard ook een grijze pruik. We worden net als 2 jaar geleden ontvangen met een heerlijk kopje koffie, waarna Marijke een pruik krijgt aangemeten, maar de kleur matcht niet helemaal en daar is iedereen het over eens.

IMG_6591IMG_6592

IMG_6594

Besloten wordt dat er een nieuwe pruik besteld wordt en als deze binnen is, kan Marijke opnieuw komen passen en kan het model naar wens aangepast worden, bijvoorbeeld door middel van een schaar.

IMG_6596IMG_6595

Vorige keer heeft Vivianne Molenaar nog een serie foto’s gemaakt, voordat de chemokuur begon en ik wil deze keer  een serie maken, waarbij ik dagelijks minimaal één foto van Marijke ga maken.

        IMG_6610             IMG_6612                  

        IMG_6614              IMG_6613

Terug bij af…..

Waar we al bang voor waren, is dan vandaag bevestigd; er zijn nu ook uitzaaiingen in de botten gevonden en dan met name in het heupgewricht en dat betekent dat de medicatie die Marijke kreeg niet of niet meer werkt en dat ze weer aan de chemo moet met alle vervelende bijwerkingen, zoals haarverlies.

Vorige week was de oncologe, dr. Agnes Jager nog positief met betrekking tot de uitslag van de CT-scan, maar de radioloog was van mening dat de tumor in de long een fractie gegroeid was en daarnaast had hij ook iets verdachts gezien op de botten en daar is met grote spoed op ingespeeld.

Maandagavond belde dr. Jager en ze vertelde dat ze een botscan zou regelen, zodat met meer zekerheid iets gezegd zou kunnen worden over de eventuele uitzaaiingen en gisteren konden we daarvoor om 10:00 uur terecht in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam, afdeling Nucleaire Geneeskunde.

IMG_6570

Marijke kreeg contrastvloeistof ingespoten en dat moest 3 uur inwerken, waarna er om 13:00 uur een botscan zou worden gemaakt.

Omdat het weer niet echt meewerkte om buiten een stukje te gaan lopen, besloten we om gewoon “even” naar huis te gaan, waar we dan koffie konden drinken en ik nog ruim een uur zou kunnen werken.

De scan duurde uiteindelijk bijna 45 minuten en omdat men iets gezien had bij de linker heup, zou er om 14:45 uur nog een aantal foto’s gemaakt worden en zou er nog een CT-scan gemaakt worden;  tijd dus voor een broodje.

IMG_6574IMG_6571

Uiteindelijk was Marijke om 15:40 uur klaar en konden we eindelijk naar huis, waar we gelijk de hond konden uitlaten en daarna was het tijd voor een wijntje.

IMG_6576

Dagen als deze zorgen altijd voor extra spanning en ik ben daarna ook redelijk brak.

Vanochtend stonden we om 6:40 uur op want we moesten om 9:20 uur in de Daniel den Hoed kliniek zijn. Het verhaal dat we te horen kregen, was niet wat we wilden horen, maar kwam ook niet geheel als een verrassing; er zijn uitzaaiingen in de botten en dat betekent opnieuw aan de chemo en deze keer een VAC-kuur. Dr. Jager wilde gelijk maandag 27-10-2014 beginnen, maar omdat er ook eerst nog even gekeken moet worden naar de hartfunctie van Marijke en dat pas op 30-10-2014 kan plaats vinden, zal de chemo nu starten op 3-11-2014 en vervolgens elke 3 weken, 6 kuren achter elkaar en na 3 kuren wederom het hele circus van scans.

IMG_6577

Ik heb grote bewondering voor de manier waarop Marijke met deze tegenslag omgaat en hoe ze gelijk besluit om een afspraak te maken voor een pruik. De vorige heeft ze nog wel, maar ondertussen is heur haar grijs en zal er ook een grijze pruik komen.

Als we terug zijn in Bergen op Zoom, halen we gelijk wat boodschappen en kopen we een lekkerbekje voor op brood.

IMG_6579

Ook al hebben we nu niet direct reden voor een feestje, we willen wel genieten van het leven en we halen dan ook gewoon lekkere kaneelbroodjes voor bij de koffie.  Marijke belt vervolgens de kinderen en ik ga weer aan het werk.

IMG_6581        IMG_6580

Wij staan ons zelf toe om te hopen, te geloven en te vertrouwen en laten vervelende ervaringen ons er niet van weerhouden van een goed leven te genieten.

Vorenstaande in acht nemend, reserveer ik een tafel bij Restaurant Napoli, een meer dan prima Italiaans restaurant in Bergen op Zoom.

3 Maandelijkse controle Daniel den Hoed kliniek

Vandaag Moeten we om 15:00 uur in de Daniel de Hoed kliniek zijn, waar Marijke eerst bloed moet laten prikken en dan zal er een CT-scan gemaakt worden en daarna hebben we een afspraak bij Agnes Jager, oncologe.

Marijke gaat, omdat er straks bij de scan een infuus geplaatst wordt, naar de dagbehandeling om zich daar te laten prikken. Ze krijgt te horen ze ze voortaan iedere keer op de dagbehandeling infuus moet laten zetten of bloed moet laten prikken; ze is inmiddels zo vaak geprikt en de aderen zijn ook nog eens heel dun.

IMG_0075

Marijke krijgt haar gebruikelijke 2 bekers met vloeistof en mag dan de scan laten maken; 10 minuten later staat ze weer buiten.

Bij de balie krijgt ze nummer 706 en er zitten 4 stellen, dus met een uurtje of zo zijn wij aan de beurt. We hebben allebei onze iPad bij ons en spelen Wordfeud, lezen mails en kijken wat op Facebook, terwijl de een na de ander naar binnen mag. Uiteindelijk zit er nog een stel en dat heeft 707, dus die zijn na ons aan de beurt.

Als 705 de kamer uit komt, gaat dr. Jager weer naar binnen en ze blijft zeker 10 minuten weg, wat mij toch even de kriebels geeft: “zou er wat mis zijn met de scan?”. Dan gaat de deur open en mag het stel met 707 naar binnen. Het is inmiddels 17:00 uur geweest en de balie sluit en dat betekent dat ook de apotheek dicht is en Marijke heeft nog maar voor 2 dagen medicatie. We zijn inmiddels naast dr. Jager en de 2 mensen die nu binnen zijn, de enige nog in het ziekenhuis.

IMG_0077

Het is 17:30 uur als we eindelijk naar binnen mogen. De scan laat voor wat betreft de lever geen groei zien en dat is natuurlijk positief, maar op de long lijkt het of er wat onrustige cellen zijn, maar dat zou net zo goed een ontsteking kunnen zijn. Dr. Jager neemt in elk geval geen risico en gaat de scan nog met de radioloog bespreken en dan belt zij donderdagmiddag nog even op. Omdat Marijke best wel wat last van bijwerkingen heeft, vraagt dr. Jager of zij, als er naar aanleiding van de Ct-scan verder niks schokkends te melden is, verder wil met de medicatie en dat wil Marijke wel. Het is 18:00 uur geweest als we eindelijk naar buiten kunnen!

Thuis gekomen laten we eerst Charlie uit en daarna gaan we lekker zitten met een glas wijn. Er waren nog 2 sushirollen van gisteren over en die eten we als een soort tapas.

IMG_0085

Het was weer een enerverende dag en tot donderdag blijft het weer even spannend.

Memorabele dag

Vandaag zou mijn schoonmoeder, Nel Rekers – Bante, 86 jaar geworden zijn en aan het einde van de ochtend gaan  we samen naar het kerkhof om even een plantje te brengen.

        IMG_5496IMG_5495

Nel is in 2008 overleden en het is inmiddels traditie geworden dat we op 23 augustus bij de Bourgondiër, waar we vaak met haar gingen eten, uit eten gaan met familieleden die dat ook leuk vinden; geen verplichten.  Vandaag zullen we alleen met schoonzus Afke en zwager Joop zijn, want zwager George is enigszins gebrouilleerd met Joop en wil niet komen.  Diana is met Nick naar het ziekenhuis en Jamie en Mike zitten in Oostenrijk.

Omdat Marijke het toch wat aan de koude kant vindt, koopt zij nog even snel een sjaaltje.

IMG_5499

       IMG_5503                IMG_5501

Afke en Joop zijn er uiteindelijk later dan we hadden afgesproken, maar dat zijn we ondertussen wel gewend Knipogende emoticon.

IMG_5512IMG_5511

Ik neem gegratineerde mosselen als voorgerecht en op aanraden van Marijke, die dit recentelijk heeft besteld toen ze met collega’s uit eten was, neem ik de tonijn biefstuk en dat is een van de lekkerste gerechten die ik ooit gegeten heb. De volgende keer bestel ik dit zeker weer.

Het toetje is een grand dessert met tiramisu, ijs, schuim en slagroom; ook heerlijk.

IMG_5509IMG_5513

IMG_5515IMG_5518

We hebben het prima naar onze zin en, zoals hierboven al aangehaadl, het eten is werkelijk super.

IMG_5516

IMG_5521IMG_5520

Om 20:30 uur nemen we afscheid ban Afke en Joop en fietsen we over de Olaf Palm rug, terug naar huis. Tijdens het maken van wat foto’s raak ik Marijke aan en de foto’s spreken voor zich Emoticon die tong uitsteekt.

IMG_5527IMG_5524

Al met al weer een geslaagde dag en dat wordt helemaal super als Nick belt om te vertellen dat onze kleindochter is geboren; ze heet Dhara.

Gewoon omdat het kan!

Als we vandaag boodschappen bij de Sligro doen, zien we daar heerlijke paling liggen en voor de prijs van 2 broodjes paling, kunnen we nu 2 keer uitgebreid paling eten Verhitte emoticon.

We hebben nog een heerlijke Prosecco rosé en genieten samen van deze super lunch.

IMG_5470      IMG_5472

Aan het einde van de middag rijden we nog even naar V&S in Zegge om wat laatste zaken te halen, voordat we volgende week met de caravan naar Italië gaan.

Er is inmiddels het een en ander veranderd en Arthur heeft nu een deel van de loodsen in gebruik als een soort van rommel- en antiek markt.

IMG_5475IMG_5476

        IMG_5474                 IMG_5480

Ik koop een break-kabeltje, want die van ons is helemaal gerafeld. Deze kan ik tijdens de vakantie op mijn gemak monteren.

‘s Avonds kijken we een concert van Toots Thielemans en dat blijft genieten. We hebben hem 3 keer live gezien, in Tilburg, Utrecht en Amsterdam en hoewel begrijpelijk, blijft het jammer dat hij gestopt is met optreden.

IMG_5488IMG_5486

IMG_5487

Onze kleindochter is nog steeds niet geboren en de kans dat zij op 23 augustus, de dag dat ook mijn schoonmoeder jarig was, wordt steeds groter.

Rustig weekend

Afgelopen vrijdag onder leiding van Marijke Mosselen mogen klaar maken. Het mooie is dat zij ze zelf niet eens lust, maar ze wel regelmatig voor mij koopt en klaar maakt. Mijn favoriet is op zijn Italiaans, met gedroogde pepertjes, waardoor het een pittige bite krijgt.

Marijke had zelf een kant-en-klare salade met garnalen gekocht bij Appie en we dronken er een koude Chardonnay bij.

IMG_5280       IMG_5284

Ik krijg tegenwoordig geen 2 kilo meer op en haal de mosselen die over zijn gebleven direct uit hun schelp; die worden de volgende dag met een uitje en wat knoflook gebakken en samen met de sausjes, op een boterham gegeten en dat is smullen dus.

De nacht van vrijdag op zaterdag heeft het af en toe vreselijk gewaaid en geregend. Resultaat viel uiteindelijk nog wel mee.

IMG_5287IMG_5292

Als Marijke Charlie heeft uitgelaten, zorg ik voor het ontbijt en vandaag is dat een Western omelet.

IMG_5289IMG_5288

Daarna ben ik een groot deel van de ochtend bezig geweest met het ordenen en opnieuw inrichten van mijn 2 laptops, zodat het een en ander ook weer is terug te vinden.

Na de lunch is het tijd om de blog Italië 2014 verder te gaan schrijven, maar dan moet eerst de route een meer definitieve vorm hebben gekregen, waarna ik een aantal campings kan uitzoeken, waar we kunnen verblijven. Reisdoel is dit jaar Piëmonte, waar je heerlijk kunt eten en drinken.

img

Het wordt een relaxte reis, waarbij ik er dit keer voor heb gekozen om niet meer dan 350-360 km per dag te rijden en op één keer na, waar we 400 kilometer moeten rijden, is dat prima gelukt.

We overnachten achtereenvolgens in Luxemburg en Zwitserland, voordat we onze eerste stop bereiken aan het Lago Maggiore. De volgende stop is Alba en dat is midden in de streek waar de Barolo wijnen vandaan komen. Tot slot blijven we ook een paar dagen in het Aosta dal. Daar heb ik bijna 40 jaar geleden voor het eerst met Marijke in een hotel geslapen. Hoe lang we per plek blijven, hangt van vele factoren af; niets “moet” en daar draait het bij vakantie om. We reizen in 2-3 dagen via Zwitserland en Frankrijk terug naar huis.

Vandaag na het ontbijt het blog van Italië online gezet en gelijk diverse leuke reactie gehad, waaronder een van Marjon en Gert en dat heeft er gelijk in geresulteerd dat we een verzoek gedaan hebben om een bezoek te mogen brengen aan Agricola Molino.

We eten vanavond Funghi Trifolati, naar een recept van Nigella Lawson en ik had bedacht dat daar kleine Tiramisu wel bij zou passen. Het basis recept is ook van Nigella Lawson, maar ik heb daar wederom mijn eigen draai aangegeven. Ik had het recept kunnen halveren, maar nu hebben we van de week nog een keer dit heerlijke toetje.

funghi-trifolatiIMG_5319

Om 12:30 uur begint ADO – Feyenoord en tegen beter in, ga ik toch kijken, maar het is weer 3 x niks en het maakt mij al lang niet meer uit dat ze dan toch uiteindelijk in de 90e minuut de winnen goal scoren. De volgende wedstrijd is AFC Ajax tegen Vitesse, maar na een kwartier geef ik het op; het kan me allemaal niet meer boeien Bedroefde emoticon.

Na de lunch, ga ik het Marijke’s kookblog bijwerken en heb ik het recept van de Pittige mosselen op zijn Italiaans toegevoegd.

IMG_5323       IMG_5294

De Funghi Trifolati smaakt voortreffelijk en die gaan we zeker nog eens maken. We drinken er een heerlijke Chianti bij.

IMG_5348       IMG_5351

(Klein)Kinderen

IMG_5156Vandaag gaan we eerst naar Hoorn toe, naar Jamie en Mike en daarna nog even naar Amsterdam, naar Diana en Nick en Charlie gaat gezellig mee; hij is gelijk in zijn bench gaan liggen toen deze in de auto werd gezet.

We vertrekken even voor 10:00 uur en bereiken zonder problemen, om 12:00 uur Hoorn, waar we koffie drinken met door Jamie gemaakte Blue Berry muffins.

Finn heeft een mooie tekening voor ons gemaakt.

IMG_5158IMG_5159

Eefke is, nadat het de laatste keer zo goed ging tussen haar en Charlie, nu weer helemaal overstuur. Finn daarentegen vindt het geweldig en speelt gezellig met Charlie en zijn onafscheidelijke bal.

IMG_5161

IMG_5164IMG_5166

We gaan met de auto naar het centrum, waar we de auto’s in de parkeergarage zetten. Wij gaan te voet naar de Bourgondiër aan de haven. We nemen plaats op de boot, die als terras dienst doet en bestellen allemaal wat te drinken en de kinderen nemen een tosti, Marijke, Jamie en Mike nemen een Italiaans broodje en ik neem een broodje met dun gesneden Ribeye.

IMG_5169IMG_5170

IMG_5176IMG_5175

Het smaakt allemaal voortreffelijk en dan ineens breekt de hemel open en komt het met bakken naar beneden. Het regent hard en doordat de wind pal op de boot staat, slaat de regen ook onder de parasols.

IMG_5178IMG_5180

IMG_5183

Als het een klein beetje droog is, lopen we naar de parkeergarage, waar we voor 2 uur parkeren het schamele bedrag van 2,20 euro moeten afrekenen. We nemen afscheid van de (klein)kinderen en gaan op weg naar Amsterdam, waar we rond de klok van 16:30 uur aankomen.

Na de koffie gaan we naar de babykamer kijken en die is in het echt nog mooier dan op de foto’s. Hier kan onze kleindochter letterlijk opgroeien.

IMG_5186IMG_5193IMG_5190

Bert en Ernie waren van Nick en deze gaan dus een volgende generatie meemaken.

IMG_5187IMG_5189

De vlinders zijn in het echt, betoverend, evenals de meubels, die vlinders als handgreepjes hebben.

IMG_5191IMG_5201

Omdat wij recentelijk in Indonesië waren, hebben wij de 3D echo nog niet gezien; je kunt daar zelfs al een gezichtje zien.

IMG_5196IMG_5197

Aan kleertjes, schoentjes en speelgoed, geen gebrek. Trotse mama te midden van al dat moois.

IMG_5198IMG_5200IMG_5199

Nadat ik even met Charlie ben gaan lopen, is het is 17:45 uur, als we richting Bergen op Zoom rijden, waar we om 19:20 uur arriveren.

Het was een prachtige dag, tussen de (klein)kinderen.

Opnieuw een dubbel gevoel

Afgelopen week, enkele minuten voordat we in Nederland op de hoogte gesteld werden van het drama rondom vlucht MH17, kregen we bij Tredin de trieste boodschap, dat onze collega, Taufik Wanamarta, tijdens zijn vakantie op Bali, was overleden. Hij zou volgende week 56 jaar geworden zijn Bedroefde emoticon.

Vandaag is er om 15:00 uur een afscheid in het Crematorium in De Kwakel en dat is bijna 2 uur rijden en dat betekent, een beetje rekening houden met eventuele tegenslag, dat ik besluit om 12:30 uur weg te rijden.

Samen met een aantal collega’s (Ed van der Kooij, Fons Muus en Leendert Timmers) en 2 oud-collega’s (Rob Blankestein en Peter Tuerlings), heb ik een rouwbouquet laten maken. Hopelijk blijft dit, onder deze tropische omstandigheden redelijk in vorm op de achterbank van mijn auto.

Als ik om 14:00 uur in De Kwakel arriveer, is er nog niemand, maar voordat het 15:00 uur is, zijn er naar schatting tussen de 150 en 200 mensen verzameld om afscheid te nemen.

IMG_5093IMG_5094

IMG_5089

Na afloop is er een informeel samenzijn, waarbij traditionele Indonesische hapjes, zoals Risolles, Pasteitjes, Loempia’s en Spekkoek worden geserveerd.

Als ik om 16:40 uur in de auto stap, zie ik dat ik een Whatsapp heb gekregen van Dick Westmaas, die we op onze vakantie naar Indonesië hebben leren kennen. Hij schrijft dat ze in Bergen op  Zoom zijn en of we zin hebben om straks rond 18:00 uur samen wat te drinken op de Grote Markt. Ik bel gelijk Marijke en ook die vindt het een heerlijk idee; zij gaat de fietsen vast klaar zetten, want ook al is het vakantietijd, door een ongeluk op de A4 en de A13, sta ik regelmatig in de file stil. Ik ben uiteindelijk om 18:25 uur thuis en kleed me snel om, waarna we naar het Beursplein fietsen, waar Dick en Anne-Lies al op ons zitten te wachten. Dick bestelt gelijk een rondje ter gelegenheid van de verjaardag van Anne-Lies.

IMG_5097

Het is gelijk weer net zo gezellig als op Java en Bali; een welkome afleiding na alle spanning van de laatste dagen en de emoties van vanmiddag Emoticon met brede lach.

Dick en Anne-Lies zijn met trein gekomen en de laatste trein vertrekt om 21:55 uur, maar ze willen, om geen risico te nemen, liever de trein van 21:25 uur pakken en als we nog wat willen eten, moeten we dat wel nu gaan doen. We lopen richting de Grote Markt en zoeken daar een plekje, wat we uiteindelijk vinden bij Brasserie Leijnse.

IMG_5100

We bestellen, eensgezind, de gewokte ossenhaas met scampi’s. We krijgen heerlijk warm brood met een pittige pesto en dat smaakt voortreffelijk, evenals de ossenhaas en de scampi’s.

IMG_5102IMG_5103

IMG_5106IMG_5101

IMG_5107IMG_5104

Als we willen afrekenen, door de helft, zoals we dat ook in Indonesië deden, blijkt de enige pinautomaat kapot en omdat Dick en Anne-Lies de trein moeten halen, bied ik aan om voor nu te betalen; het afrekenen komt later wel.

IMG_5109

Na deze onverwachte en vreselijk gezellige avond, fietsen we op ons gemak terug naar huis. We kunnen nog genieten van een prachtige zonsondergang en ik kan het niet nalaten, daar even een paar foto’s van te maken.

IMG_5110IMG_5113

IMG_5115

Dubbel gevoel

Vandaag is een Dag van Nationale Rouw, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van vlucht MH17. We willen de vlag halfstok hangen, maar op de vlaggenmast prijkt de Bergse Vastenavondvlag nog en we kunnen zo gauw de nationale 3-kleur niet vinden Verwarde emoticon

MH17 1

We hebben echter geen tijd om verder te zoeken, want Marijke heeft om 9:15 uur een afspraak met de longarts in het Erasmus MC, waarna we vanmiddag nog een terug mogen komen, omdat er om 16:00 uur er nog een CT-scan gemaakt zal worden in de Daniël den Hoedkliniek; dat kon niet anders Verwarde emoticon.

Het is vakantietijd en dus zijn we in 55 minuten in Rotterdam, waar we ook zonder problemen kunnen parkeren. We hebben al zo veel uithoeken van het Erasmus MC gezien, dat we in eerste instantie de verkeerde lift pakken, maar na aanwijzingen van een van de gastvrouwen, belanden we dan toch op de longpoli, waar de baliemedewerkster in eerste instantie Marijke niet kan vinden op de afsprakenlijst, maar uiteindelijk mag ze om 9:30 bij dr. van Dooren naar binnen, de 5e longarts in 2 jaar tijd.

Hij stelt wederom allerlei vragen, die zijn voorgangers ook al gesteld hebben en als ik hem daarna vraag wat er op de Thorax-foto van afgelopen vrijdag te zien is, antwoord hij dat daar geen afwijkingen op te zien zijn. Pfffffffffffffffffff……. ook al geeft hij aan dat dat geen garantie is en dat we eerst de CT-scan van vanmiddag moeten afwachten, toch ben ik opgelucht.

Hij wil dat Marijke nogmaals een longfunctie test doet en dan hebben we daarna opnieuw een afspraak. Het kan allemaal op redelijk korte termijn: woensdag 31 juli 2014 om 8:45 uur de longfunctietest en daarna om 9:45 uur een afspraak met de longarts.

We rijden nog even langs de Daniël den Hoedkliniek om te vragen of er toch niet een mogelijkheid is om nu al de CT-scan te laten maken.

IMG_5036

Het kan dus bijna op het zelfde moment; scheelt vanmiddag toch weer een ritje Bergen op Zoom Rotterdam en terug Glimlach.

       IMG_5037               IMG_5038

Onderweg bel ik de schilder dat hij om 12:30 uur weer kan komen, want dan zij we thuis en hebben we inmiddels de hond ook uit gelaten.

Thuis zoek ik op verzoek van Tredin wat foto’s op van mijn collega, die vorige week plotseling is overleden en die morgen, gecremeerd zal worden. Bescheiden als hij altijd was, staat hij af en toe op een foto, maar altijd met zijn rug naar de lens en op de achtergrond!

Marijke heeft inmiddels haar verhaal gedaan op haar eigen blog “Dikke Roze Pech”.

Menu Title