Tag: Kwaliteit van leven

Kwaliteit of kwantiteit?

Afgelopen week stonden de media er bol van; een 12-jarige jongen werd door de rechter in het gelijk gesteld en hoefde geen chemokuur te ondergaan, als hij dat niet wilde en dat raakte mij op 2 manieren.

Kwaliteit

Ten eerste het recht op een eigen mening van een 12-jarige, waarbij duidelijk werd dat de ene 12-jarige niet de ander 12-jarige is, maar mensen hebben daar wel al heel snel een (voor)oordeel over. Het is nu eenmaal een feit dat een 12-jarige in een aantal gevallen meer verantwoording aankan, dan bijvoorbeeld iemand die (veel) ouder is.

Ten tweede een vader die het beste voor zijn kind wil, maar is dat ook echt zo, of is het, onbedoeld, want daar ga ik wel vanuit, toch een vorm van egoïsme? Is het voor het kind beter of is het voor (het gevoel van) de vader beter?

Overpeinzing2

Doordat Marijke geconfronteerd is met, inmiddels uitgezaaide, borstkanker, heeft dit onderwerp natuurlijk ook bij ons geleid tot nadenken en gesprekken hierover en in eerste instantie was ik ook geneigd te denken, dat je, zo lang als dat verantwoord is, er alles aan moet doen –lees: elke behandeling moet ondergaan- om zo lang mogelijk te blijven leven.

Ondertussen ben ik er al lang achter gekomen, dat het niet om de achterblijvers gaat, maar om degene die de pech heeft gehad, getroffen te worden door kanker.

Een chemokuur ondergaan bijvoorbeeld is lichamelijk, maar ook geestelijk zwaar, maar ook het gebruik van allerlei medicijnen, zoals bijvoorbeeld morfine of andere pijnmedicatie heeft voor- en nadelen en als partner van, krijg je daar het nodige van mee.

Nu ben ik er ondertussen al lang achter dat ieder mens daar ook weer op zijn of haar eigen wijze mee omgaat en ik waag me er al lang niet meer aan om te gaan verghelijken en dan andere met mijn mening op te zadelen, maar de vraag blijft natuurlijk wel of je als patiënt wel al die vervelende bijwerkingen wil, alleen maar om langer –hoe lang weet je sowieso niet- te kunnen blijven leven. Wat is de prijs die je daarvoor betaalt en wil je dat wel?

Als het moment daar is dat daarover een beslissing genomen moet worden, zal dat pijnlijk zijn, maar de troost zit hem in de gedachte dat Kwaliteit dan belangrijker is (geweest) dan Kwantiteit en dat (verder) lijden zeker geen optie is.

Afscheid

 

Kwaliteit van leven

Er is op zich helemaal niks mis
met beseffen dat het leven eindig is
Maar als leven langzaam lijden wordt
zou je willen dat het wordt bekort
Zodat het afscheid nog menswaardig is

Ruud Vorstermans © 2017