Tag: Dexamethason

Another day in paradise

Na een rustige nacht word ik pas om 6:00 uur wakker en ga ik gelijk aan het werk. Om 8:00 uur ga ik met Charlie een rondje lopen; het is best mistig vanochtend.

IMG_2684IMG_2687

Marijke laat weten een slecht nacht te hebben gehad Bedroefde emoticon. De uitslag van de MRI is verrassend; de uitzaaiingen zijn zelfs iets kleiner geworden. Men denkt er nu aan dat er mogelijk sprake is van een verstopping, waardoor afvloeien van hersenvocht naar de rug niet goed gaat. Marijke krijgt om 14:00 uur een ruggenprik en als de vloeistof helder is, is het goed. Marijke hoopt dat ze daarna naar huis mag.

Later op de ochtend belt ze om te vertellen dat ze in elk geval ook vandaag niet naar huis mag; de Dexamethason moet worden afgebouwd en men wil eerst de effecten daarvan afwachten.

Marijke krijgt bezoek van een lotgenootje dat ze alleen maar via Facebook kent en die neemt ook nog eens kadootjes voor haar mee; hoe lief is dat?

IMG_2697        IMG_2717

De post brengt naast de Libelle, een lief kaartje van Caroline en Carel van den Oever.

IMG_2689

Rond 14:30 uur laat Marijke weten dat de vloeistof helder is en dat ze tijdens het half uur dat ze nu plat moet blijven liggen, een voetmassage krijgt.

Aan het einde van de middag, rijd ik op mijn gemak naar Rotterdam en dan belt collega Ed van de Kooij; hij informeert, zoals elke dag, hoe het met Marijke is en laat mij weten dat hij, samen met met Loes, straks naar het ziekenhuis komt.

Het is even na 16:00 uur als ik bij de Daniel den Hoed aankom; het is stralend weer en de temperatuur is inmiddels opgelopen naar 13 graden. Ik vind zonder problemen een (gratis) parkeerplek langs de Groene Hillenweg.

IMG_2693IMG_2694

Marijke is net zo blij mij te zien, als ik blij ben haar te zien Rood hart.

               IMG_2695

Even later komen Loes en Ed van der Kooij en ook zij brengen een kadootje mee.

IMG_2700IMG_2701

We kletsen gezellig en de tijd vliegt voorbij. Ik krijg een appje van Jamie, die vraag op welke kamer Marijke ligt, want zij en Mike willen later op de avond komen, maar ik moet beloven het niet aan Marijke te vertellen; ze willen haar verrassen.

Als Loes en Ed vertrokken zijn, kijken we samen naar het 18:00 uur journaal en als ik Marijke haar eten in de magnetron opnieuw warm heb gemaakt, ga ik op huis aan. Ik geniet van mijn Nasi Goreng en werk dan nog een uurtje aan een aantal rapporten.

Later op de avond belt Marijke nog even om verslag te doen van het bezoek van Jamie en Mike; dat was vandaag echt de spreekwoordelijke kers op de taart.

Als ik Charlie heb uitgelaten, is het inmiddels 23:00 uur en een half uurtje later duik ik mijn bedje in.

Geduld is een schone zaak

Vandaag moet Marijke om 12:45 uur in de Daniel den Hoed zijn en als de bloedwaardes deze keer wel goed zijn, krijgt zij aansluitend haar chemo, waarbij deze keer de CMF en de Dexamethason, ook intraveneus worden gegeven.IMG_8752

Als we bij het behandelcentrum aan tafel plaats nemen, zit daar lotgenote Femke van Rossum, inmiddels een Bekende Nederlander, al te wachten op haar uitslagen.

Zij is voor de SamenLoop voor Hoop, die binnenkort in Zoetermeer gehouden zal worden, hondjes aan het haken, die verkocht worden en waarvan de opbrengst gaat naar de SamenLoop voor hoop en daarmee naar het KWF.

Het aanprikken van de P.A.S Port gaat deze keer probleemloos. Vorige week was de uitslag van het laboratorium binnen 30 minuten bekend, waardoor wij ons nog afvroegen of het wel goed was gegaan en nu duurt het uiteindelijk tot na 14:00 uur voor we het groene licht krijgen.

Omdat we deze week naar Spanje vertrekken en het best eens zo zou kunnen zijn dat Marijke zich niet goed voelt, krijgt zij een lijst mee, waar precies op staat welke medicatie zij gebruikt en wat er vandaag is gegeven.

Het duurt uiteindelijk nog tot 15:20 uur voordat Marijke aan haar eerste infuus kan beginnen.

IMG_8754       IMG_8753

Marijke schrijft ondertussen haar eigen blog, Dikke Roze Pech, als ik in het winkeltje koffie haal met een Surinaams saucijzenbroodje.

IMG_8759

Het is inmiddels 16:30 uur als een van de verplegers komt vragen of we trek hebben in slagroomgebak? En dat hebben we Emoticon met brede lach. Een dankbare patiënt heeft vanmiddag een enorme taart gebracht en mede omdat er nog maar 6 verplegers zijn, zou het anders over blijven en dat is natuurlijk zonde. Femke, die verderop zit, laat het zich ook goed smaken.

IMG_8761IMG_8755

Het is net na 17:00 uur als we bij de auto komen; het was weer een lange zit vandaag.

IMG_8764