Auteur: DVDGuy

Moeilijke dagen

Vandaag hoorde ik weer een verhaal van iemand met uitgezaaide borstkanker die naar een hospice moet… Nog geen 30 jaar en thuis een man en kleine kinderen.

Het is de laatste weken een aaneenschakeling van droevige berichten; een kleinkind van goede vrienden dat vlak voor de geboorte overlijdt, een oud-collega die op 54-jarige leeftijd plotseling overlijdt, een vriend van begin 50 die een hartinfarct krijgt en een aantal vrouwen met uitgezaaide borstkanker, die te horen hebben gekregen dat verdere behandeling niet meer mogelijk is…

Het raakt me diep en overschaduwt mijn eigen verdriet wat al lang niet vers meer is, maar houdt verdriet überhaupt een keer op…? Tijd heelt spreekwoordelijk de wonden, maar iedereen heeft zijn eigen tijd nodig…

Ik moet denken aan een bijzonder fragment uit een van de prachtige verhalen van A.A. Milne over Winnie the Pooh.

“Vandaag was een Moeilijke Dag,” zei Pooh.
Er was een pauze.
“Wil je erover praten?” vroeg Knorretje.
“Nee,” zei Pooh na een tijdje. “Nee, ik denk niet dat ik dat wil.”
“Dat is oké,” zei Knorretje, en hij ging naast zijn vriend zitten.
“Wat doe je nu?” vroeg Pooh.
“Niets eigenlijk,” zei Knorretje. “Maar ik weet wat Moeilijke Dagen zijn en ik wil daar meestal ook niet over praten, op zo’n Moeilijke Dag.
“Maar weet je,” vervolgde Knorretje, “Moeilijke Dagen zijn zoveel makkelijker wanneer je weet dat er iemand voor je is… En ik zal er altijd zijn voor jou, Pooh.”

En Pooh zat daar zomaar wat te zitten, zijn hele Moeilijke Dag door zijn hoofd te malen, terwijl stevige, betrouwbare Knorretje zwijgend naast hem zat te bengelen met zijn korte beentjes… En Pooh bedacht dat zijn beste vriend overschot van gelijk had.

Ik put dagelijks troost uit de gesprekken die ik met Marijke had… Er gaat ook geen dag voorbij dat ik een brok in mijn keel krijg, moet lachen of een beeld heb bij een van de ontelbare herinneringen die ik heb. Je zou kunnen zeggen dat Marijke mijn “Knorretje” is.

Terwijl jij er niet meer bent

Ik kan met jou praten
Terwijl je er niet meer bent
Ik kan naar jou luisteren
Terwijl je er niet meer bent
Ik kan met jou lachen
Terwijl je er niet meer bent
Ik hou nog steeds van jou
Terwijl je er niet meer bent

Dat dit allemaal kan
Terwijl jij er niet meer bent…
… maakt mij een gelukkige vent

(C) Ruud Vorstermans

Borstkanker

Borstkanker

Schrik als je hoort
Dat je borstkanker hebt
Behandeling met haken en ogen
Hoop op ‘genezing’…

Schrik als je hoort
Dat de kanker is uitgezaaid
Behandeling met haken en ogen
Hoop op kwaliteit van leven

Schrik als je hoort
Dat er geen behandeling meer is
Hoop op een waardig afscheid

(C) Ruud Vorstermans

Dagje toerist in eigen land

Vandaag staat er een stadswandeling in Amsterdam op het programma. Met een aantal oud-collega’s van het Sociaal Fonds Bouwnijverheid verzamelen we op de Nieuwmarkt en zullen we langs een aantal panden lopen waar het SFB en het Bedrijfspensioenfonds voor de Bouw na de oorlog gehuisvest waren.

Ik ga met de auto naar Amsterdam Noord, waar ik vervolgens op de metro zal stappen naar de Nieuwmarkt.

Omdat er bij het metro-station gebouwd wordt, is de P+R verplaatst en duurt het even voordat ik het gevonden heb.

Als er na 15 minuten nog steeds geen enkele auto is toegelaten, besluit ik dr auto maar te parkeren bij het winkelcentrum Noord, waar ik weliswaar geen korting op het parkeertarief krijg, maar wel zeker weet dat ik op tijd op de Nieuwmarkt zal zijn.

Ik heb Marijke haar OV-chipkaart gevonden en deze opgeladen en zo begeef ik mij voor het eerst in jaren, in het OV in Amsterdam en dan gelijk in de door de jaren heel veel besproken Noord-Zuidlijn.

Vreemd genoeg staat er op het perron een bord dat er niet gefotografeerd mag worden en een dergelijk verbod roept bij mij altijd gemengde gevoelens op…

Ik stap even na 13:00 uur op de Nieuwmarkt uit en als ik ‘boven’ kom, zie ik gelijk de Waag.

Er is nog voldoende tijd om even een broodje te gaan eten. Ik kies om te beginnen een Surinaams broodje Moksi Mesi en als ik dat op heb, haal ik bij Oriëntal Co. nog een broodje Rendang.

Terwijl ik geniet van mijn broodje, zie ik achter de Waag de eerste oud-collega’s komen aanlopen.

Even na 14:00 uur is iedereen er en gaat de tour onder leiding van Mathijs van start…

Bij de Sluyswacht drinken we met een aantal mensen even snel een biertje.

Mathijs vertelt vol vuur over de geschiedenis gedurende WO II en de tijd vlak erna.

Hoewel het uitgangspunt ‘Follow the leader..’ is, is er genoeg ruimte om foto’s te make

Het Mr. Visserplein, waar de Mozes en Aaronkerk aan gelegen is, is recentelijk op de schop genomen.

We lopen langs het Thorbeckeplein naar het Muntplein, waar we vervolgens over de Bloemenmarkt lopen.

Onbetaalbaar geschenk

Onbetaalbaar geschenk

Onrustige gedachten
Meer dan ik verwachtte
Worstelend met gemis
Berusting om wat is

Wil ik alles met jou delen
Verbazing alom bij velen
Ik heb mijn leven op orde
Door jou zo krachtig geworden

Kan ik mijn toekomst aan
Zul jij altijd naast mij staan
Elke keer dat ik aan jou denk
Ervaar ik als een onbetaalbaar geschenk

(C) Ruud Vorstermans

Menu Title