Hoe gaat het met je?

Hoe gaat het met je?

Iemand vraagt mij hoe het met me gaat
Die vraag is welgemeend
Er zit nog heel veel verdriet verborgen
Maar omdat ik geniet van het leven
Lijkt of het of het er niet meer is
Maar elke dag besef ik meer en meer
Dat er iets aan mij veranderd is
En dat dit veel meer is dan alleen gemis
Ik kan niemand hier echt uitleg van geven
En ik zal er mee moeten leren leven
Marijke 💕en ik zijn voor altijd bij elkaar
Alleen ben ik hier en is zij daar

Geplaatst in Gedichten | Één reactie

De Harde Kern bij Brasserie Ome Jan

Als sinds 2005 gaan wij met een aantal (oud)collega’s van Tredin en hun vrouwen minimaal één keer per jaar uit eten. Voorheen koppelde we daar ook nog een min of meer cultureel uitstapje aan toe, maar de laatste jaren beperken we ons om uiteenlopende redenen tot een borreltje vooraf en een gezellig diner.

We verzamelen rond 17:00 uur in Helvoirt bij Jacqueline en Peter, waar de een na de andere (oud)collega komt binnen druppelen. Sommige collega’s zijn echt mensen van de spreekwoordelijke klok, maar dat zit dan meer in de kracht van de herhaling, dan van het gelijk zetten van de klok Verhitte emoticon.

Het is vanavond sowieso een bijzondere avond, want voor het eerst is Marijke 💕 -die hier altijd erg naar uitkeek- er niet bij. Jacqueline en Peter hebben iets bijzonders bedacht om hier even bij stil te staan: een Schrobbelaar, een lokale Brabants borreltje, waarbij de 10 glaasjes in de vorm van een ❤️ staan opgesteld en er symbolisch één glaasje ongevuld is gebleven…

IMG_9646

IMG_9647        IMG_9648

IMG_9654

Het is inmiddels 18:30 uur en we vertrekken richting Oisterwijk, waar we vanavond te gast zijn bij Brasserie Ome Jan.

IMG_9655

Nadat we allemaal onze auto hebben geparkeerd, bewonderen we de prachtig aangeklede tafel bij de ingang…

IMG_9656IMG_9657

…waarna we naar binnen gaan. Het zit tjokvol en mede daardoor is het binnen bijzonder warm.

IMG_9658IMG_9659

IMG_9660IMG_9662

We bestellen wat te drinken en bestuderen tussen het praten en lachen door de menukaart, die allerhande heerlijk gerechten bevat met vrolijke namen zoals “Mmm, dat ruikt lekker” (Gamba’s in knoflook), “Goed gevuld zeepaardje” (Garnalenkroketjes), “Das pech, kabouterhuisje weg” (Bospaddenstoelensoep), ”Laagje voor laagje” (Vegetarische lasagne), “Duo penotti” (Witte en bruine chocolademousse) en “Aloha groetjes ui Hawaï” (Cocosparfait met ananas).

IMG_9664

IMG_9670IMG_9667

Ik heb als voorgerecht “Ik lust hem wel rauw”, sashimi van zalm en tonijn met een bonbon van zalm en garnalen.

IMG_9668

IMG_9669IMG_9672

Als hoofdgerecht heb ik gekozen voor “Mmm, dat ruikt lekker (groot)”, gebakken gamba’s in knoflook met diverse groenten en frietjes.

IMG_9676_1

Het smaakt allemaal prima en het is ouderwets gezellig en Marijke 💕 is er, zoals altijd, ‘gewoon’ bij, ook al is dat tegenwoordig op een foto…

f29ce09b-ebe5-4e1e-ad75-99350afd68da

Het is inmiddels bijna 21:30 uur als we aan het dessert gaan. Ik heb gekozen voor “Roomser dan de Paus”, Pannacotta met frambozen en slagroom.

IMG_9684

Ik ben sowieso een liefhebber van pannacotta, al dan niet geserveerd met bosvruchten en deze smaakt voortreffelijk Emoticon die tong uitsteekt.

Als we gaan afrekenen, is het inmiddels al weer 22:30 uur. De in de vitrine getoonde patisserie komt van bakker de Rouw, een hele bekende bakker uit Vught.

IMG_9686IMG_9687

We nemen buiten afscheid en de afspraak is dat we, voordat ik 1 augustus 2019 met pensioen ga, weer met elkaar gaan eten; Karin en Fons zullen de organisatie op  zich nemen.

IMG_9688

Als ik thuis kom, zet is de roos die ik van Guda en Rob kreeg, bij Marijke 💕 haar foto.

IMG_9689

Geplaatst in (Uit)Eten | Getagged | Een reactie plaatsen

Ons verdriet

Ons verdriet

Ik zie dagelijks jouw verdriet
En ook al ben ik 💕 er niet
Doet het ook mij elke dag pijn
Niet meer bij jou te kunnen zijn

Geplaatst in Dagelijkse beslommeringen | Één reactie

Samen

Samen

Het is vandaag al weer 6 maanden geleden
Dat je in mijn armen bent overleden
Geen dag ben je uit mijn gedachten
Maar dat was na 43 jaar ook niet te verwachten

Ik wist natuurlijk dat het zou gebeuren
En dat jij voor altijd mijn dagen zou kleuren
Jouw positieve kijk op het leven
Maakt het voor mij makkelijker niet op te geven

Af en toe doe ik mijn ogen even dicht
En zie ik vaag jouw gezicht
En dan spits ik heel goed mijn oren
En is het net of ik je kan horen

Wat ik echter het meeste mis
Is dat er geen ‘samen’ meer is…..

Geplaatst in Dagelijkse beslommeringen | Een reactie plaatsen

Een dikke 10

Een dikke 10

Het leven is een feest
Maar je moet het wel willen zien
Zelf door mijn tranen heen
Geef ik mijn leven een dikke 10

Met een glimlach op mijn gezicht
Denk ik bij mezelf
Als jij 💕 nog had geleefd
Was het zelfs een hele vette 11

Geplaatst in Gedichten | Één reactie

Leven

Leven

Ik zag je
Ik werd verliefd op je
Ik wilde met je verder
Ik wilde kinderen met je
Ik wilde samen met jou oud worden

Ik trouwde met je
Ik kreeg kinderen met je
Ik genoot met jou van het leven
Ik bleef van je houden
Ik werd samen met jou ouder

Ik kreeg samen met jou borstkanker
Ik deelde hoop en vrees met je
Ik mocht jouw steun en toeverlaat zijn
Ik moest afscheid van je nemen
Ik moet nu verder zonder jou

Maar je hebt zo veel achter gelaten
Dat je altijd zal blijven voortleven

Geplaatst in Gedichten | Getagged , | 2 Reacties

Ik zou het zo weer overdoen


 

Ik zou het zo weer overdoen
Verliefdheid
Interesse
Genegenheid
Gelijkwaardigheid
Warmte
Romantiek
Passie
Liefde in optima forma

Geplaatst in Gedichten | Een reactie plaatsen

Reserveren bij Restaurant ’t Spuihuis en zie wat er gebeurt…

Ik heb voor zondag 16 december 2018 gereserveerd bij ‘t Spuihuis en gaf onderstaande toelichting: 

“Het is de eerste keer na het overlijden van mijn vrouw Marijke 💕 in mei van dit jaar dat ik onze trouwdag alleen bij jullie kom ‘vieren’. Wij zouden op deze dag 43 jaar getrouwd geweest zijn en ‘t Spuihuis was in Bergen op Zoom haar favoriete restaurant.”

Dit kreeg ik zojuist via de mail:

Beste Ruud,

Ik word er helemaal emotioneel van! Wat mooi en moedig van u om te doen.

We gaan er een feestje van maken en ervoor zorgen dat u een fijne en memorabele avond tegemoet kunt zien.

Met vriendelijke groet,

Team Restaurant ’t Spuihuis
Spui 1 / 4611 GX Bergen op Zoom

Geplaatst in Dagelijkse beslommeringen | Één reactie

Lege Plek

Lege plek

Naast mij is een lege plek
Maar dat is slechts fysiek

Want in mij leef jij door
Want ik praat tegen je
Want ik huil met je
Want ik lach met je
Want ik hou van je

Ik kan je alleen niet meer aanraken
Maar voel jouw warmte in mijn hart

Geplaatst in Gedichten | Één reactie

Ondanks het gemis, een gelukkig mens

Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik me besef dat ik een heel gelukkig mens ben. Nu zullen er mensen zijn die denken “Zijn vrouw Marijke 💕 is toch nog niet zo lang geleden overleden, hoe kan hij dan gelukkig zijn?”. Nou dat heeft vooral te maken met wat Marijke 💕 mij heeft meegegeven en dat is om de donder niet weinig geweest.

Het belangrijkste wat zij mij geleerd heeft, is dat je er niets aan kunt doen wat jou overkomt, maar hoe je daar dan mee omgaat jouw keuze is. Verder heeft zij een aantal zaken met name benoemd en daar heb ik dagelijks profijt van. Zo hoopte zij dat ik verder zou gaan met leven en niet ergens in een hoekje zou gaan zitten verpieteren. Ook hoopte zij dat ik leuke dingen, zoals een terrasje pakken, uit eten gaan of met vakantie gaan, zou blijven doen. Uiteraard hoopte ze dat het contact met de (klein)kinderen en vrienden goed zou blijven.

Ik denk dat Marijke 💕 trots op me kan zijn (en zelfs dat idee alleen al, inspireert mij), want alles wat zij hoopte, is vooralsnog door mij omgezet in concrete daden. Natuurlijk mis ik haar ongelooflijk, maar het is nu eenmaal niet anders en ik moet wel door. Ik kan gelukkig mijn emoties goed uiten, onder anderen door een en ander op papier te zetten. Zo heb ik bijvoorbeeld alleen al vandaag een stuk of 10 ideeën voor gedichten en ‘Liefde is…..’ opgedaan, waarvan er enkele al concreet zijn uitgewerkt. Daarnaast heb ik ontzettend veel aan de honderden foto’s die ik de afgelopen heb van Marijke  heb gemaakt en waarvan ik er altijd minimaal één bij me heb. Het geeft mij een tastbaar gevoel dat ze er is, ook al is zij er niet.

Lege plek

Naast mij is een lege plek
Maar dat is slechts fysiek

Want in mij leef jij door
Want ik praat tegen je
Want ik huil met je
Want ik lach met je
Want ik hou van je

Ik kan je alleen niet meer aanraken
Maar voel jouw warmte in mijn hart

Als ik zie, hoor of lees hoe anderen soms worstelen met hun verdriet, met hun machteloosheid, met hun (financiële) zorgen, doet me dat elke keer weer beseffen hoe dankbaar ik mag zijn, dat ik daar in elk geval op een -in mijn ogen- goede manier mee om kan gaan.

Ik heb het idee opgevat om de blogs van Marijke 💕  en van mij, samen met de gedichten van haar en mij, op de een of andere manier in boekvorm uit te (laten) geven, waarbij het de bedoeling is dat de volledige opbrengst ten goede komt aan de Borstkankervereniging Nederland.

Marijke 💕 was heel bijzonder (ook al wilde zij daar zelf nooit van weten), niet alleen voor de (klein)kinderen en mij, maar voor heel veel anderen die zij, ondanks haar eigen sores, altijd met raad en daad bijstond.

Ik voel me dan ook heel erg vereerd dat ik een aantal van haar werkzaamheden kan voortzetten.

Geplaatst in Gedachten | Één reactie