Categorie: Dagelijkse beslommeringen

Een nieuwe relatie

“Ben je al klaar voor een nieuwe relatie?” vroeg iemand mij laatst op een camping in de Provence. Ik keek de man eens observerend aan en zei: “Waarom zou ik? Ik zit nog midden in een relatie en daar voel ik me heel erg senang bij”. De man knikte en mompelde dat dit voor iedereen anders lag.

Dit voorval heeft mij de hele vakantie toch meer bezig gehouden dan ik had gedacht. Omdat Marijke 💕 is overleden en dat inmiddels al weer meer dan een jaar geleden is, ben ik naar maatschappelijke standaards -bestaan die eigenlijk wel? Weet iemand waar ik die kan vinden?- blijkbaar lang genoeg alleen geweest en is het tijd voor een nieuwe relatie.

Nu ben ik er zelf al lang geleden achtergekomen dat elk mens anders is en sommige mensen zelfs meer dan anderen en tot die laatste categorie behoor ik dus. Trouw tot aan de dood kun je letterlijk nemen en als een van beiden dan overlijdt, kan diegene die is overgebleven -ik dus- nu inderdaad op zoek naar een andere partner. Maar misschien betekent trouw tot aan de dood wel tot beide partners dood zijn…

Ik ben alleen, maar verre van eenzaam. Ik kan mijzelf heel goed vermaken en geniet ook alleen zo veel mogelijk van het leven, maar altijd met de gedachte aan Marijke 💕. Soms met een traan, maar meestal met een glimlach en een warm gevoel.

Ik loop al te lang op deze wereld mee, om te weten dat je nooit, nooit moet zeggen, maar ik ben nog lang niet toe aan een andere relatie en de vraag is of ik ooit van mening zal zijn dat iemand zelfs maar in de schaduw van Marijke 💕 zal kunnen staan.

Het feit dat ik op dit moment zo denk, zet alle mogelijke potentiële kandidaten, direct op een 3-0 achterstand, maar dat staat gelukkig nog niet op mijn voorhoofd getatoeëerd, zodat ik af en toe wel aanspraak heb…

Boekpromotie

De meeste mensen zijn een beetje jaloers op me. Ik zit immers lekker in Frankrijk en over een paar weken stop ik, vanwege het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd, met werken. Ik zal jullie gelijk uit de droom -niet de Drôme, dus 😉- helpen. Ik ben druk bezig met het organiseren van de promotie van mijn boek, maar mijn vooruitzichten zijn zeker aanleiding voor gepaste jaloezie 😋.

Op dit moment miezert het en zittend onder de luifel, bekijk ik nogmaals het manuscript en vooral de cover en hetgeen op de achterflap geschreven staat:

“Als er geen morgen meer is, is een dichtbundel over liefde, wilskracht, levenslust en rouwverwerking. Ruud geeft op een warme manier blijk van zijn liefde en bewondering voor de manier waarop zijn vrouw Marijke omgaat met uitgezaaide borstkanker. Vervolgens gunt hij ons na haar overlijden een kijkje op zijn. manier van rouwverwerking waarin hij treffend zijn emoties op papier zet. Deze dichtbundel is een inspiratiebron, waarbij de dood niet als het einde gezien wordt, maar als begin van een andere manier van leven; een leven vol herinnering.

“Ruud Vorstermans (1953) komt uit Bergen op Zoom en nadat zijn vrouw Marijke in 2007 borstkanker kreeg en die in 2012 uitgezaaid bleek, is Ruud gedichten gaan schrijven om zijn liefde voor haar te delen en om haar zo te ondersteunen. Na haar overlijden, zijn de gedichten zich meer en meer gaan richten op het verwerken van rouw, waarbij iedereen iets herkenbaars kan vinden dat een troost kan zijn het eigen verdriet een plekje te geven. Daarnaast geven zijn gedichten ook een signaal af om vooral door te gaan met leven; uiteindelijk blijft alles hetzelfde, maar dan anders…

De kinderen hebben geholpen bij het kiezen van de cover en onze gezamenlijke eensgezindheid, zou zeker Marijke haar goedkeuring hebben gehad.

Ik moet vandaag mijn definitieve goedkeuring geven en dan gaat manuscript met gekozen cover morgen naar de drukker en kan ik bij thuiskomst het eerste exemplaar daadwerkelijk in mijn handen nemen.

Voor de boekpresentatie en signeersessie is alles met De Markiezenhof geregeld.

Er is bij binnenkomst gelegenheid om een kopje koffie of thee te gebruiken met daarbij een Bergse Basteart en tijdens het signeren, kan men een drankje gebruiken.

Ik heb er voor gekozen dat de consumpties voor eigen rekening zullen zijn, maar daar staat tegenover dat ik de totale omzet van die middag aan de Borstkankervereniging Nederland zal schenken.

De presentatie is in handen van Marjo Peppelaar, journaliste voor onder anderen BN De Stem en Wieke Biesheuvel zal na terugkomst uit Zambia aandacht aan het verschijnen van de bundel besteden. Verder zullen Borstkankervereniging Nederland en Borst Vooruit er op hun FB-pagina aandacht aan besteden.

Ik ben zelf onder anderen nog bezig met RTV Zuid West en bladen zoals Margriet, Viva en Libelle. Er komt best veel bij kijken om een boek echt in de markt te zetten en juist vanwege het beoogde doel, namelijk de opbrengst volledig naar de BVN, is een zo groot mogelijke verkoop gewenst.

Dodenherdenking

Dodenherdenking

Dit jaar een andere betekenis
Omdat ik nu persoonlijk iets mis
Leven en dood gaan samen
Zoals zwart en wit, donker en licht
Ik sluit in stilte mijn ogen
Zie de contouren van jouw gezicht
En moet een traantje drogen
Opdat wij nooit zullen vergeten
Ben ik dit jaar twee minuten extra stil

C) Ruud Vorstermans

Wat verdient een schrijver?

Er zijn wereldwijd best veel schrijvers die van de opbrengst van hun boek(en) kunnen leven, maar er zijn er maar heel weinig die er rijk van worden. Schrijf je nu gedichten, dan zijn de verdiensten te verwaarlozen, maar laten we eerlijk zijn, elk exemplaar dat verkocht wordt, levert iets op. Omdat ik de opbrengsten van mijn dichtbundel geheel te goede laat komen aan de Borstkankervereniging Nederland, ben ik dus bijzonder geïnteresseerd in wat dit nu in euro’s betekent.

Boekscout, de uitgever hanteert een nieuwe manier van drukken, waarbij geen onnodige voorraden ontstaan, het zogenaamde Printing On Demand. Elk boek dat besteld wordt, moet vooruit betaald worden, of het nu via de webshop van de uitgever, via de reguliere boekhandel of bijvoorbeeld Bol.com besteld wordt. wordt op dat moment gedrukt en gebonden en binnen 3-4 dagen zonder verdere kosten verzonden,

De prijs van een boek wordt onder anderen bepaald door de grootte, het aantal pagina’s, wel of geen illustraties en gebruik van kleur. Verder moet er 9% BTW afgedragen. Het is trouwens goed te weten dat een boek in Nederland nooit en te nimmer onder de vastgestelde verkoopprijs mag worden verkocht.

Ik zal aan de hand van een voorbeeld laten zien wat de schrijver aan de verkoop van een boek overhoudt, de zogenaamde royalties. Nederland zou Nederland niet zijn als je de inkomsten uit de verkoop van je boek niet bij je aangifte inkomstenbelasting zou moeten opgegeven. Over dit bedrag moet je dan vervolgens ook gewoon inkomstenbelasting betalen!

Stel dat de verkoopprijs van een boek wordt vastgesteld op € 18,50 inclusief 9% BTW, dan bedraagt de netto prijs € 16,97 en daarvan krijgt de schrijver 10% oftewel in dit voorbeeld € 1,70 per verkocht boek. Als je je dan bedenkt dat van de meeste boeken er niet meer dan enkele tientallen verkocht worden, een en ander afhankelijk van hoeveel familieleden en vrienden je hebt, kun je je voorstellen dat ik voorlopig dus nog niet ga verhuizen…

Een dag uit het leven van een auteur

Het gaat ineens allemaal heel erg snel. Zo heb je een kennismakingsgesprek bij een uitgeverij in Soest en krijg je een contract voorgelegd en aan paar dagen later ben je volop bezig met het uitzoeken welke titel voor je bundel het meest geschikt is hoe de cover er uit gaat zien.

Alleen al de kennismaking met de uitgeverij en het hele proces rondom het uitgeven van een boek heeft mij al heel veel inzichten gegeven. Er zijn allerlei regels waar men zich aan moet houden en een paar daarvan waren mij bekend, maar ik heb heel veel geleerd.

Ik wil bijvoorbeeld een eigen foto gebruiken voor de cover en dan is het belangrijk dat de foto voldoet aan diverse technische eisen, zoals de juiste grootte, resolutie en contrast. Maar het is bijvoorbeeld ook belangrijk dat hetgeen dat op de foto staat goed de inhoud van het boek weergeeft.

Op de kennismakingsbijeenkomst waren meerdere schrijvers aanwezig en de review van de manuscripten werd ten overstaan van alle aanwezigen gedeeld en dat was voor mij best een emotioneel moment om te horen dat wildvreemden exact het gevoel ervaren wat ik er in gestopt heb.

Nadat ik het contract heb getekend en geretourneerd, wordt het allemaal concreet gemaakt en krijg ik ook de beschikking over de beoordeling van mijn manuscript.

Beoordeling manuscript “Als er geen morgen meer is”:

“Liefde is het enige wat overblijft.”
Deze pijnlijke, maar prachtige waarheid vormt de boodschap van jouw bundel.
Jij hebt tijdens het ziektebed van jouw vrouw Marijke, bij wie in 2007 borstkanker
werd vastgesteld, en in de periode na haar overlijden gedichten geschreven.
Al die gedichten hebben één ding gemeen: ze stralen warmte uit.
Zelfs door jouw verdriet heen voeren de liefde en dankbaarheid de boventoon.
Dankzij het gebruik van rijm zorg je voor continuïteit in stijl en krijgen de gedichten bovendien een opbeurend karakter.
Ik vind het heel bijzonder om ook gedichten van jouw vrouw Marijke te lezen.
In “Ons verdriet” schrijft ze hoe het pijn doet om niet meer bij jou kunnen zijn; dit laat zien hoe sterk jullie band was en altijd zal blijven.
Jouw gedichten inspireren om alles uit het leven te halen en nooit tot morgen te wachten, maar bovendien vormt jouw bundel een grote steun die lotgenoten kracht zal geven.

Ik heb ik september 2017 toen Marijke en ik in de Provence op vakantie waren een foto gemaakt van onze handen tegen een boomstam en deze foto zou ik graag als cover zien, omdat deze foto onze verbondenheid laat zien en mijns inziens ook betrekking heeft op de inhoud van de bundel.

De titel of subtitel van je boek moet in elk geval woorden bevatten die mensen bijvoorbeeld in een zoekmachine opgeven. In mijn geval zal er in elk geval iets in moeten staan wat te maken heeft met troost, rouw of rouwverwerking.

Ik had zelf al gekozen voor de titel: Als er geen morgen meer is en de uitgever vindt dat een pakkende titel die ook goed de inhoud van de bundel weergeeft. Omdat de meeste gedichten gaan over rouw, dan wel rouwverwerking, is voor de volgende subtitel gekozen: Gedichten en gedachten als troost bij rouwverwerking.

Ik heb inmiddels te horen gekregen dat de voorlopig planning uitgaat van het beschikbaar zijn op 7 juni 2019. Omdat ik het best bijzonder vind, wil ik er ook echt een happening van maken met een signeersessie op zaterdag 8 juni 2019 (noteer die datum maar vast in jullie agenda) en vandaag heb ik me maar gelijk gewend tot een oud-collega van Marijke, Loes Franken, werkzaam als accountmanager voor de binnenstad van Bergen op Zoom. Ik heb namelijk in mijn hoofd om de boekpresentatie te houden in de Markiezenhof.

Publiciteit die ik aantrek, komt ook Bergen op Zoom ten goede, zullen we maar denken. Of het gaat lukken is op dit moment niet bekend, maar een mens mag altijd dromen, toch?

Mocht het om wat voor reden dan ook niet mogelijk zijn om de presentatie in de Markiezenhof te doen, dan hebben we in Bergen op Zoom een boekwinkel, Quist, die een klein beetje vergelijkbaar is met het concept van Donner in Rotterdam, waar ik dan mijn pijlen op ga richten.

Marijke en ik hebben de afgelopen jaren de nodige journalisten leren kennen van regionale dagbladen, landelijke dagbladen, weekbladen en televisie en ik wil al deze contacten gaan benaderen om te kijken wat zij, naast datgene dat de uitgever zelf middels bijvoorbeeld een persbericht aan publiciteit doet, eventueel zouden kunnen betekenen. Daarnaast zal ik gebruik maken van de sociale netwerken, zoals Facebook (Mijn FB-pagina Liefde is… heeft meer dan 1.000 volgers), Twitter, LinkedIn en dergelijke en ook zal ik vragen of de Borstkankervereniging Nederland hier ruchtbaarheid aan wil geven. Uiteindelijk stel ik, geheel in de geest van Marijke, de volledige opbrengst van deze bundel ter beschikking aan de BVN en ik ben geen Maarten van de Weide…

Het komende weekeinde zal in het teken staan van corrigeren en redigeren, zodat het manuscript maandag naar de uitgever kan voor een volgende controle.

11 mei 2019 ga ik naar Leeuwarden om daar de boekpresentatie van een oud-collega/vriendin bij te wonen. Zij heeft een prachtige gedichtenbundel met de titel Klaprozen en andere gedichtjes geschreven en via haar ben ik bij deze uitgever terecht gekomen.

Wordt vervolgd…

In de zevende hemel

Zojuist ontving ik onderstaande email: “Beste Ruud, De eerste indruk die we van jouw manuscript hebben is positief en daarom gaan wij jouw manuscript grondig doornemen. Aangezien het uitgeven van een boek een samenwerking is tussen auteur en uitgever, vinden wij het belangrijk dat je goed voorgelicht bij ons terechtkomt. Wij organiseren een auteursbijeenkomst bij ons op de uitgeverij. Dit is de ideale gelegenheid om elkaar te leren kennen! Wij kijken uit naar een succesvolle samenwerking waarin we toewerken naar het uitgeven van je manuscript. Mocht je vragen hebben, neem dan gerust contact met ons op door te reageren op deze e-mail. Vriendelijke groeten, Namens de Manuscriptenafdeling”

Route 66

Vandaag word ik 66 en dat is op zichzelf niet zo bijzonder, maar het is de eerste verjaardag sinds 1975 die ik zonder Marijke zal vieren.

Ik start om 5:45 uur met mijn dagelijkse wandeling van 7 kilometer langs de Binnenschelde.

Nadat ik onder de douche ben geweest en heb ontbeten, ga ik aan het werk, waarbij ik af en toe wordt gebeld om felicitaties in ontvangst te nemen. Ik vraag verlof aan om eind mei 3 weken op vakantie te kunnen gaan en het restant van mijn verlof dagen neem ik de laatste 3 weken van juli op, zodat mijn allerlaatste werkdag donderdag 11 juli 2019 is. Vanaf 2 augustus 2019 zal ik dan AOW ontvangen.

Ik heb voor vanavond een tafel gereserveerd bij Ristorante Napoli in Bergen op Zoom. Marijke en ik kwamen hier regelmatig eten.

Bij binnenkomst word ik direct herkend en als ik de meegebrachte foto van Marijke op tafel zet, pakt “nona” deze gelijk op. Ik zie een traantje in haar ogen en ze fluister me toe: “Ik vind het zo moedig van u…”.

Ik drink een Valpolicello van het huis en krijg naast een heerlijke crostini, brood en olijven als appetizer.

Ik kies vanavond voor het Menu Eleonara, waarbij je keuze hebt uit 3 voorgerechten en 3 hoofdgerechten.

Als voorgerecht kies ik de Carpaccio di Salmone. A la minute gesneden carpaccio van zalm en tong op een bedje van roquetsalade bereid aan tafel met een dressing van wodka, olijfolie en citroensap.

Ik kies als hoofdgerecht de Spezzatino di Manzo alla cerema di Tartufo, gesneden ossenhaas met zwarte truffel cremesaus, geserveerd met pasta.

Het smaakt allemaal weer fantastisch. En als het dessert komt, heeft ‘nona’ nog een verrassing voor me in petto.

Ik krijg nog een aardewerken onderzetter en dan sluit ik de avond af met een kopje koffie en een glaasje Limoncello.

 

Menu Title