Another day in paradise

Na een rustige nacht word ik pas om 6:00 uur wakker en ga ik gelijk aan het werk. Om 8:00 uur ga ik met Charlie een rondje lopen; het is best mistig vanochtend.

IMG_2684IMG_2687

Marijke laat weten een slecht nacht te hebben gehad Bedroefde emoticon. De uitslag van de MRI is verrassend; de uitzaaiingen zijn zelfs iets kleiner geworden. Men denkt er nu aan dat er mogelijk sprake is van een verstopping, waardoor afvloeien van hersenvocht naar de rug niet goed gaat. Marijke krijgt om 14:00 uur een ruggenprik en als de vloeistof helder is, is het goed. Marijke hoopt dat ze daarna naar huis mag.

Later op de ochtend belt ze om te vertellen dat ze in elk geval ook vandaag niet naar huis mag; de Dexamethason moet worden afgebouwd en men wil eerst de effecten daarvan afwachten.

Marijke krijgt bezoek van een lotgenootje dat ze alleen maar via Facebook kent en die neemt ook nog eens kadootjes voor haar mee; hoe lief is dat?

IMG_2697        IMG_2717

De post brengt naast de Libelle, een lief kaartje van Caroline en Carel van den Oever.

IMG_2689

Rond 14:30 uur laat Marijke weten dat de vloeistof helder is en dat ze tijdens het half uur dat ze nu plat moet blijven liggen, een voetmassage krijgt.

Aan het einde van de middag, rijd ik op mijn gemak naar Rotterdam en dan belt collega Ed van de Kooij; hij informeert, zoals elke dag, hoe het met Marijke is en laat mij weten dat hij, samen met met Loes, straks naar het ziekenhuis komt.

Het is even na 16:00 uur als ik bij de Daniel den Hoed aankom; het is stralend weer en de temperatuur is inmiddels opgelopen naar 13 graden. Ik vind zonder problemen een (gratis) parkeerplek langs de Groene Hillenweg.

IMG_2693IMG_2694

Marijke is net zo blij mij te zien, als ik blij ben haar te zien Rood hart.

               IMG_2695

Even later komen Loes en Ed van der Kooij en ook zij brengen een kadootje mee.

IMG_2700IMG_2701

We kletsen gezellig en de tijd vliegt voorbij. Ik krijg een appje van Jamie, die vraag op welke kamer Marijke ligt, want zij en Mike willen later op de avond komen, maar ik moet beloven het niet aan Marijke te vertellen; ze willen haar verrassen.

Als Loes en Ed vertrokken zijn, kijken we samen naar het 18:00 uur journaal en als ik Marijke haar eten in de magnetron opnieuw warm heb gemaakt, ga ik op huis aan. Ik geniet van mijn Nasi Goreng en werk dan nog een uurtje aan een aantal rapporten.

Later op de avond belt Marijke nog even om verslag te doen van het bezoek van Jamie en Mike; dat was vandaag echt de spreekwoordelijke kers op de taart.

Als ik Charlie heb uitgelaten, is het inmiddels 23:00 uur en een half uurtje later duik ik mijn bedje in.

Dit bericht is geplaatst in Borstkanker, Dagelijkse beslommeringen met de tags , . Bookmark de permalink.

Één reactie op Another day in paradise

  1. dré schreef:

    Hoi Ruud en Marijke, fijn dat jullie in deze zware tijd zoveel lieve vrienden om je heen hebt. Fijn ook om te weten dat de uitzaaïngen kleiner zijn geworden. Doe vooral ook mijn hartelijke groeten aan Ed! Ook aan hem bewaar ik fijne herinneringen….
    Denk je alsjeblieft ook goed aan jezelf? Wie goed wil zijn voor anderen moet vooral ook goed zijn voor zichzelf…
    Liefs, Dré en Wilma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *